Anne Şiiri ( Kadın ve Çocuk Cinayetlerini Anlatan Şiir )

  • Yazının Tarihi: 29 Ekim 2020
  • Yazar: Fatma TÜFEKÇİOĞLU
  • Bu yazı 1303 defa okundu.
  • Yazıyı Sosyal Medyada Paylaş:
  • Googleda Paylaş
  • Twitterda Paylaş
  • Facebookta Paylaş

Anne…
beni en güzel yerimden vurdular anne
en çok sevdiğin yerimden
gözlerimden…

renklerimi aldılar benden anne
insanlara olan inancımı aldılar
dizlerimde öpüp geçmeyen yaralar
öpmeye kıyamadığın kızını aldılar anne

Anne…
yıldızlarımı teker teker kopardılar
güneşsiz kaldım, üşüyorum anne
ölüm bu kadar soğuk muydu..?
bu kadar mı öldürürdü ölmek istemeyeni ..?
ölmek istemiyorum anne
ölmek istemiyorum.

ölüyorum anne
gözlerim akamayan bir nehir
kuruyorum
yok oluyorum anne
hiç oluyorum
ne olur
ne olur duy beni anne
çok korkuyorum.

Anne…
en çok sevdiğin yerimden vurdular beni
yüreğimden
sonra kaç bin yerimden
gençliğimden vurdular beni anne
geleceğimden
hayallerimden
düşlerimden…

ölüyorum anne
kurşunları topluyorum avuçlarıma
avuçlarıma almıyor anne
bedenimde kurşun yaraları
sar sar bitmiyor anne
sar sar bitmiyor.

bir kuşun kanadında değilim artık
esen rüzgarım,coşan hallerim yok
Beni benden aldılar anne
beni benden aldılar
toprağa girecek halim yok
karşına çıkacak halim yok
öyle çok eksilttiler ki beni
tanınacak halim yok anne
tanınacak halim yok…

Fatma Tüfekcioğlu

Bu yazıya 1 Yorum Yapıldı.

  • Avatar
    Özlem ÇETİN
    2 Kasım 2020 17:23

    Offf off unutamadığımız bir katlıamm..
    Hiçbir canlının hak etmediği ölüm.
    Seni öldüreni ölümün urganıylaa sürüm sürümm sürünsünn lime limee doğransınn..
    Özgecannn hepimizin canı, hepimizin acısı derin yarası oldun Özgecannn 🙁

Bir Yorum Yazın