TRABZON (AA) – Trabzon, Rize, Artvin ve Gümüşhane'den yılın 8 ayında 933 milyon 272 bin dolarlık ihracat gerçekleştirildi.

Doğu Karadeniz İhracatçılar Birliği (DKİB) İdare Konseyi Lideri Saffet Kalyoncu, yaptığı yazılı açıklamada, yılın 8 ayında, Trabzon'dan 717 milyon 797 bin, Rize'den 140 milyon 85 bin, Artvin'den 43 milyon 693 bin, Gümüşhane'den ise 31 milyon 695 bin dolarlık ihracat gerçekleştirildiğini belirtti.

Trabzon'un ihracatında geçen yılın tıpkı devrine nazaran yüzde 16, Artvin'in ihracatında ise yüzde 8 artış yaşandığına işaret eden Kalyoncu, madencilik eserleri ihracatındaki düşüşe bağlı olarak Rize'nin ihracatında yüzde 12, Gümüşhane'nin ihracatında da yüzde 31 düşüş görüldüğünü aktardı.

Kalyoncu, en fazla ihracat gerçekleştirilen dalların başında 363 milyon 671 dolarla fındığın geldiğine dikkati çekti. İkinci sırada 149 milyon 144 bin 52 dolarla su eserleri ve hayvancılık mamullerinin yer aldığını söz eden Kalyoncu, üçüncü sırada 145 milyon 445 bin dolarla yaş meyve zerzevat, dördüncü sırada 96 milyon 275 bin dolarla maden ve metallerinin, beşinci sırada ise 27 milyon 893 bin dolarla kimyevi hususlar ve mamullerinin geldiğini kaydetti.

Bölgeden yılın 8 ayında 132 ülkeye 933 milyon 272 bin dolarlık ihracat gerçekleştirildiğinin altını çizen Kalyoncu, en fazla ihracat yapılan 5 ülkenin sırasıyla Rusya Federasyonu, İtalya, Gürcistan, Almanya ve Çin Halk Cumhuriyeti olduğunu bildirdi.

Kalyoncu, Doğu Karadeniz ve Trabzon özelinde endüstrici ihracatçılarının en büyük sorununun, yatırım yapabilecek arazi meşakkati ve organize sanayi bölgelerinde kâfi yerin bulunamayışı olduğunu söz ederek, şunları kaydetti:

“Doğu Karadeniz bölgemizde etraf dostu, yeşil dönüşüme uygun, yüksek katma kıymetli endüstrinin geliştirilmesi ve bölge vilayetlerinde yüzde 30'lara yaklaşan yüksek eğitimli genç nüfusumuza istihdam imkanı sağlanması, bölgede yeni organize sanayi bölgelerinin kurulması ve yatırımcıya uygun yatırım toprağının tahsis edilmesi ile mümkün olabilecektir. Ülkemizde siyasalların kısa vadeli seçim kazanma siyasetleri yerine, örneklerini gelişmiş ülkelerde gördüğümüz üzere 100 yıl sonrasını görerek siyaset üretmeleri, projeleri ve yatırımları bu duruma nazaran oluşturmaları en kıymetli talebimizdir.”