Karabük’te kış hazırlıkları kapsamında vatandaşlar geleneksel yöntemlerle tarhana yapımına başladı.

Kentte özellikle kadınların imece usulüyle yaptığı tarhana, hem evlerde tüketiliyor hem de satışa sunularak aile ekonomisine katkı sağlıyor.

Yoğurt, un, domates, biber, nohut, maya ve çeşitli baharatlarla hazırlanan karışım, belirli süre fermente edildikten sonra iki farklı şekilde değerlendiriliyor. Kimi aileler karışımı sererek kurutup “kuru tarhana” elde ederken, bazıları da kavanozlarda muhafaza edilerek “yaş tarhana” yapmayı tercih ediyor.

Karışım, güneşte veya fırında kurutulur ve ardından ufalanarak çorba veya farklı yemeklerde kullanılmak üzere hazır hale getiriliyor. Geleneksel yöntemlerde, tarhana genellikle ev yapımı olarak hazırlanıyor ve yöresel farklılıklar gösterebiliyor. Yapım aşamaları, malzemelerin oranları ve kurutma süreçleri, tarhananın lezzetini doğrudan etkiliyor.

Vatandaşlar, tarhananın hem besleyici hem de dayanıklı olması nedeniyle kış sofralarının vazgeçilmezi olduğunu belirtiyor. Özellikle Karabük’ün köylerinde üretilen tarhanalar, pazarlarda alıcı buluyor.

Tarhana yapımının bölgede kültürel bir gelenek haline geldiğini ifade eden üreticiler, genç nesillerin de bu geleneği sürdürmesini istediklerini dile getiriyor.

Tarhana hazırlığı şu şekilde yapılıyor:

Öncelikle domates, soğan, kırmızı biber, maydanoz ve taze nane ince ince doğranarak 1 litre su ile kaynatılıyor. Karışım yumuşayınca içerisine haşlanmış nohut ekleniyor ve blenderdan geçirilip süzgeçten süzülüyor. Ardından yoğurt ve tuz ilave edilerek unla katı bir hamur elde ediliyor. Hamur, 6-7 gün boyunca fermente edilmek üzere bekletiliyor ve bu süreçte günde üç kez karıştırılıyor.

Olgunlaşan hamur, küçük parçalar halinde bez ya da yağlı kâğıt üzerine serilerek kurutuluyor. Daha sonra ufalanıp kevgirden geçirilen tarhana gölgede tamamen kurutularak bez torbalarda saklanıyor.

Yöre halkı, ev tarhanasının sadece lezzetiyle değil, aynı zamanda kültürel mirasın bir parçası olmasıyla da önem taşıdığını belirtiyor.