Çorum’da yaşayan 72 yaşındaki zanaatkar, 50 sene evvel başladığı mesleğini aşkla sürdürerek, bakır gereçleri çekiciyle sanata dönüştürüyor.
Çorum Kalaycılar Arastasında çocukluk periyodundan itibaren bakır sürece, taş sürece, heykel sanatı, oyma sanatı üzere bir çok alanda çalışan 72 yaşındaki Murat Yanar, yarım asırdır çekiciyle bakırı adeta sanat yapıtlarına dönüştürüyor. Geçmişte bakır çay kazanları üzere gereçlerin imali ve tamiratını Murat Yanar, yaptığı iş ilgi görmemeye başlayınca, kendisini bakır sanatına adadı. Emek, sabır ve el personelliği ile yıllardır cami alemleri yapan Murat Yanar, çekiciyle de bakırı adeta sanata dönüştüyor. Bakırdan kazanlar, tencereler, tepsiler yapan Murat Yanar, yarım asırlık mesleğini aşkla sürdürüyor. Çırak bulamadığı için üzüldüğünü söz eden Yanar, yeni ustaların yetişmemesi sebebiyle mesleğin yok olmaya yüz tuttuğunu tabir etti.
“Allah ömür verdiği sürece de devam edeceğim”
İlkokulu bitirdikten sonra mesleğe başladığını tabir eden Yanar, “İlkokulu bitirdikten sonra bir ay kadar tamirci olarak çalıştım. Lakin, karşı dükkandaki bakırcılar ve onların sanatı bana daha cazip geldi. Böylelikle bakırcılığa başladım. Ustam, bakır termosifon ve kahveci kazanları yapardı. Askere gidene kadar onun yanında çalıştım. Askerden döndükten sonra, banyo kazanı, termosifon yaparken el sanatlarına olan merakım daha da arttı. Ustam birebir vakitte güveç üzere eserler ve birkaç cami alemi de yapmıştı. Ustam mesleği bıraktıktan sonra, sanata olan sevgimden ötürü kendimi bu alanda eğitmeye başladım. Bu bilgileri direkt ustamdan öğrenmek yerine kendi gayretlerimle edindim. Çorum üzere küçük bir vilayette birinci yıllar pek istek görmediğimiz için problemler yaşadık. Ancak vakitle, bu işi yapan öbür kimse olmadığı için beşerler alıştı. Bir orta cami alemi yapmaya merak sardım lakin o periyotta alemlerin daha çok krom, çelik ve fiberglastan yapılması sebebiyle tekrar bakır işlemeciliğine yöneldim ve bu sanata devam ediyorum. Allah ömür verdiği sürece de devam edeceğim” dedi.
“Makine işi eserlerin benim gözümde beş kuruşluk pahası yok”
Birçok sanat kısmına ilgi duyduğunu tabir eden Yanar, “Benim sanatım yalnızca bakırcılık değil. Yaklaşık on sene heykelcilikle de uğraştım. Bir bypass ameliyatı geçirdikten sonra tabipler bu işi yasaklayınca bırakmak zorunda kaldım. Bir devir mesleğim para kazandırmadığı için orta vermiştim lakin bu yasaklanma sonrası tekrar bakıra döndüm ve şu anda da devam ediyorum. Yaptığımız eserler ortasında, bir vakitler yemek pişirilen fakat alüminyum ve çeliğin çıkmasıyla ilgisi azalan bakır kazanlar var. Ben de bu kazanları süsleyerek vazo, çiçeklik yahut duvar askısı üzere dekoratif eserlere dönüştürdüm. İskilip dolma kazanları ve imbikler de yapıyoruz. Eski ve hurda olarak görülen tavaları, kazanları, leğenleri işleyerek onları tekrar birer sanat yapıtına dönüştürüyoruz. Bu halde değerlendirdiğimiz bir eser, miras olarak yüzlerce yıl kalabilir. Hurda gözüyle bakılan bir metali, yüzlerce yıl yaşayacak bir sanata çeviriyoruz. Gençlerin bu sanata ilgisinin yüzde bir-iki üzere çok düşük bir düzeyde olduğunu görüyorum. Lakin elli-altmış yaş üzerindeki ve bu eşyaları kullanarak yaşamış olan kuşak, değerini daha güzel biliyor. Umarım bu çeşit yayınlarla gençlere de bu sanatı aşılayabiliriz. Sanatın her çeşidine meraklıyım; ahşap oymacılığından, bir bayanın yaptığı oya işine kadar her şeye ilgi duyarım. Hacı Bektaş heykelini yaptığımız periyotta sekiz sene heykelcilikle de uğraştım. Kâfi ki el emeği olsun. Makine işi eserlerin benim gözümde beş kuruşluk kıymeti yok, zira el emeğinin ne kadar sıkıntı ve değerli olduğunu biliyorum. Sanata dair şöyle bir hayalim vardı. Çok özel modüller yaparak, satmamak kaydıyla, kalıcı bir müze üzere dükkan açmayı hayal ediyordum. .Ancak hayat kaideleri maalesef bu hayalimi gerçekleştirmeme fırsat vermedi” diye konuştu.
