Derdini Marko Paşaya Anlat..!

Hava sıcak mı sıcak… Betondan vucuda vuran ısı… Hem terletiyor hem de off çektiriyor. Etrafı dağlarla çevrili. Tava benzeri vadinin içine oturmuş bir kent… Yılın büyük bir bölümünde oksijen giriş ve çıkışlarına kapalı Hava hareketi yok. Hem de hissedilir derecede… Oksijen mağduru… Bu durum insanları mekana ve kentin bahtsızlığına mahkum ediyor. Çaresizlik. Bir şey yapamamak. Elden ne gelir demek. Kader deyip kestirip atmak. Zor… Gerçekten zor. Neden mi bahsediyorum. Bugünlerde hastaneler de dolu. Bunaltı had safhada… Bir sürüncemedir gidiyor. En vahimi….! Gelen hastalara yatak bulmak gitgide zorlaşıyor. Karabük’te hasta yatak sayısında büyük bir azalma var. 750 civarında olan yatak sayısı yarı yarıya düşmüş durumda. Bir hastane açıldı…. 2 hastane kapatıldı. Halk bu durumdan çok şikayetçi…! Ama kulan asan yok. Sanki… Derdini Marko Paşa’ya anlat diyorlar. Bir başka husus… Ne olacak bu kentin hali… Hala şantiye halinde… Kuruluşunu tamamlayamadı. Tek bir caddede insanlar soluk almaya çalışıyorlar. Geceleri zifiri karanlık devam ediyor. Trafik dersen tam bir çile. Yetersiz bir dolmuşçuluk ve taşımacılık anlayışı sürüp gitmekte… Ne demeli… Ya doğru dürüst şu işi yapın ya da bırakın. Öğrenci ve vatandaşların yollarda dolmuş beklerken çektiği ızdırap dillere destan oldu. Duraklar akşam üzerine dolmuşlara el sallayan yolcularla dolu. Siz hala işin gırgırındasınız. Bu işlere bakan… Bu işleri düzen getirecek olanlar neden hiç sorun yokmuş gibi yerlerinde oturuyorlar. Sessizliklerini korumayı yeğliyorlar… Sorunları çözmek için başka bir bahara mendil sallıyorlar. Allah bu mübarek günde sonumuzu hayır eylesin.