VALLAHİ YEMEM…!

YORUM FARKI Hür KALYONCU VALLAHİ YEMEM…! Kentlerde yaşamak bir sanattır. O’nun da kendine göre kültürü ve kuralları vardır. Her kent,yaşamaya dair tutumunu, kültürünü geçmişinden de aldığı güçle oluşturmaya çalışır. Bunun oluşumunda doğal olarak bizlerin rolü doğrudan etkiyici ve belirleyicidir. Kentler,tarım dışı üretimin yapıldığı yaşama alanlarıdır. Sanayi ve ticaretle uğraşan insanların yoğun olarak yaşadığı bu mekanlar,farklı yerlerden gelenlerin getirdikleri kültürle değişime uğrarlar ya da yeniden üretime konu olurlar. Her kentin,kendi yaşama sanatına uygun oluşturduğu davranış kalıpları vardır. Bu kültür kendini;gezme ,yemek yeme ,kişilerin birbirleriyle olan ilişkilerde,damak tadında,sevinç ve hüzünleri paylaşmada, ayrı ayrı olarak kendini gösterir. Farklılığını belli eder. Karabük ve Safranbolu’da yaşamak… Her ikisinde de yaşama kültürü farklılıklar gösterir. Biri diğerine benzemez. Birbirlerinden etkilense bile,kendi “özünü” korur. Ancak bu “öz”,etkilenmelere bağlı olarak kendini yeniler ve çağa ayak uydurmaya çalışır. Kentler zamanla yarışır. Bu yarışa ayak uyduramayan kentler varlıklarını sürdüremezler,tarihin malı olurlar. Günümüzdeki asar/ören kentler bu cinstendir. Safranbolu’da ören kent olabilirdi. Ancak.korumacılık bilinci bu kenti,geçmişe özlem ve ilgi noktasında “nostalji kenti” haline getirdi ve insanların ihtiyacını karşılamaya yönelik yapılanmayla ayakta kalmayı ,durmayı başardı… Hatta dünya kenti bile oldu. Maganda dediğimiz bir davranış biçimi günümüzde yerleşmiş var olan kent kültürünü tehdit edercesine,ne olduğu belli olmayan bir yaşam tarzını insanlara zorla kabul ettirmeye çalışıyor. Bu manzara bugün Türkiye’nin birçok kentinde görülebilecek,izlenebilecek acınası bir durum. Bunlar Türkiye’de belli kalıplarda bir sınıf oluşturacak biçimde hızla çoğalmaya başladılar. Mantar gibi de çoğalmaya başladılar. Sanki kentlerde onu besleyen özel bir toprak çeşidi var. Az bir sulama ile sanki birdenbire ortaya çıkıveriyorlar. Kurulu düzeni alt üst ediyorlar. Yasa tanımıyorlar. Bir başkasını hiç mi hiç düşünmüyorlar. Çıkarttıkları gürültü ile etrafa korku saçıyorlar. İnsanları rahatsız etmek onlara hem zevk hem de güç veriyor. Adeta yaşadıkları kente kafa tutuyorlar. Bize uymak zorundasınız mesajını vermeye çalışıyorlar…!. Yazık…çok yazık… Özenti ve görgüsüzlük üstelik okumamıza ,eğitilmemize rağmen kültürsüzlük insanlarımızı ne hale soktu?... Bu işin sorumlusu kim? Sorumsuzca yayın yapan,onu/bunu gözetlemeyi maharet sayan,paparazilerle onun bunun özel yaşamını göstermeyi haber olarak takdim eden TV’ler…. Yoksa ezberci ve tek düze düşünme biçiminden başka bir yeti kazandıramayan eğitim sistemi mi?.. Hangisi…? Maganda kültürü görgüsüzlük ve hödüklük üzerine kurulmuş… Salgın hastalık gibi Türkiye’nin her tarafına yayılmakta doğal olarak etkisini yaşadığımız kentte de belirgin biçimde hissettirmekte… Özellikle cep telefonlarına kullanılmaya başladığımızdan beri yeni bir sokak/cadde/dolmuşlarda yeni bir magandalık örneği ortalığı tehdit etmeye başladı ki… Sormayın gitsin… İşte bir cep telefonu konuşması örneği… “Akşam sizdeyiz. Mantı yemeğe geleceğiz… Bol sarımsaklı ve salçalı olsun… Yoksa vallahi yemem…” Nasıl bizleri ne kadar çok güzel anlatıyor değil mi?