Karabük’te bugün yaşanan minibüs tartışmasının temeli aslında yıllar önce atıldı.

O dönem alkışlayan çoktu…
“Belediye halk için çalışıyor” diyen de vardı…
“Ulaşım ucuzlayacak” diye sevinen de…

Ama kimse dönüp şunu sormadı:

“Bunun bedelini kim ödeyecek?”

İşte bugün o soru Karabük’ün tam ortasında duruyor.

Önceki belediye yönetiminin ulaşım politikası, belediyeyi adeta taşımacılık yapan dev bir işletmeye çevirdi.
Dolmuş hatlarının karşısına belediye araçları çıkarıldı.
Ücretsiz ve destekli taşımacılık siyasi popülaritenin merkezine oturtuldu.

Kulağa hoş geliyor değil mi?

Gelir tabii…

Ama madalyonun diğer yüzünde başka bir gerçek vardı.

Direksiyon başındaki minibüsçü esnafı sessiz sessiz erimeye başladı.

Bugün Karabük Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanı Cemal Topçu’nun yaptığı sert açıklamanın sebebi tam olarak bu.

Çünkü mesele artık sadece ulaşım değil.
Geçim meselesi.

Adam sabah kontak açıyor…
Mazot ateş pahası…
Sigorta ayrı dert…
Sanayi ayrı dert…
Vergi ayrı dert…

Bir de üstüne belediye taşımacılık yapıyor.

*

Belediyeyle esnaf nasıl rekabet etsin?

Üstelik mahkeme de artık bu konuda karar vermiş durumda.

Yargı diyor ki:
“Bu uygulama esnafa zarar veriyor.”

Burası çok önemli.

Çünkü artık mesele siyasi tartışmanın ötesine geçti.
Ortada hukuki bir durum var.

Şimdi gözler Özkan Çetinkaya’da.

Yeni yönetim önünde zor bir dosya buldu.
Çünkü bugünkü krizin temelinde geçmiş dönemin popülist ulaşım politikaları olduğu yönünde şehirde ciddi bir kanaat oluşmuş durumda.

Açık konuşalım…

Sosyal belediyecilik başka şeydir…
Esnafı belediyeyle karşı karşıya getirmek başka şey.

Emekliye destek verilsin mi?
Elbette verilsin.

Ama bir kesime destek verirken başka bir kesimin ekmeği küçülüyorsa orada denge bozulur.

Karabük şimdi tam da bu bozuk dengeyi konuşuyor.

Ve galiba ilk kez şehirde şu cümle yüksek sesle kuruluyor:

“Önceki dönemin siyasi hesaplarının faturasını bugün minibüsçü esnafı ödüyor.”

Kalın Sağlıcalka