Konfor mu, Görüntü mü?
Her taşlı yolun tarihi olmadığını vurgulayan yazıda, koruma anlayışıyla modern ulaşım ihtiyaçlarının birlikte ele alınması gerektiğine dikkat çekiliyor.
Safranbolu’nun Özgün Olmayan Ana Güzergahları Yine Taşla mı Kaplanıyor?
Safranbolu'nun tarihi dokusuna ulaşan ana güzergahlarda yıllar sonra başlayan asfaltlama çalışmaları, kentte önemli bir tartışmayı yeniden gündeme getirdi. Kavaklar mevkiinde uygulanan yol yapım çalışması Peki, araç trafiğinin yoğun olduğu bu yollar neden konforlu ve güvenli bir ulaşım anlayışıyla düzenlenmesin?
Safranbolu Belediyesi tarafından 2012 yılında granit küp taşla yol kaplama çalışmaları belirli noktalarda uygulanmıştı. O dönem kamu kaynaklarıyla döşenen bu taşların, ihtiyaç halinde sökülerek başka alanlarda yeniden kullanılabileceği de ifade edilmişti.
Ancak burada asıl mesele, sırf geçmişte taş döşendi diye aynı uygulamanın devam ettirilmesi olmamalı. Kamu yatırımlarında yalnızca geçmişte harcanan para değil, bundan sonra yapılacak harcamanın kent sakinlerine ne kazandıracağı da düşünülmeli. Kavaklar ve Asmazlar Caddelerinin bir kısmı o günlerde küp taşlarla kaplanmıştı. Kavaklar’da asfaltla birlikte yolun sürüş konforu da değişti.
Sanat tarihi açısından bir kentin korunması, onu yaşayan insanlardan bağımsız düşünülemez. Tarihi kentler müze değildir; içerisinde insanların yaşadığı, çalıştığı, araç kullandığı ve günlük ihtiyaçlarını karşıladığı canlı yerleşimlerdir.
Avrupa'nın tarihi kentlerine baktığımızda da tarihi dokunun korunmasıyla modern ulaşımın bir arada yürütüldüğünü görüyoruz. Her ana ulaşım güzergahının küp taşla kaplanması gibi bir zorunluluk yok. Üstelik araç trafiğinin yoğun olduğu yollarda asfalt, sürüş konforu ve güvenliği açısından önemli bir seçenek. Asfaltın kendisi kadar düzgün uygulanması ve bakımı da önemli. Sürekli yamalanan, kısa sürede bozulan yolların ne sürücüye ne de kente faydası var.
Bir tarafta tarihi evleri ve sokakları korumak, diğer tarafta vatandaşın güvenli ve konforlu ulaşımını sağlamak birbirine karşıt hedefler değil. Tam tersine, doğru planlama ile ikisi birlikte gerçekleştirilebilir.
Safranbolu'nun tarihi dokusuna ulaşan ana yolun asfaltlanması da bu açıdan değerlendirilmelidir. Önemli olan asfaltın nerede, nasıl ve hangi standartlarda uygulandığıdır. Yolun altyapısı, yağmur suyu tahliyesi, yaya güvenliği ve çevresindeki tarihi yapıların korunması birlikte düşünülmelidir.
Safranbolu'nun tarihi kimliğini koruyalım ama günlük yaşamı da zorlaştırmayalım. Her taşlı yol tarihi değildir, her asfalt yol da tarihi dokuya aykırı değildir.
Bazen bir kenti korumanın yolu, geçmişte yapılan her uygulamayı sürdürmekten değil, bugünün ihtiyaçlarını doğru anlamaktan geçer.
Çünkü Safranbolu yalnızca ziyaretçilerin gezdiği bir dünya mirası değil, aynı zamanda insanların yaşadığı bir kenttir.
Yorumlar
Henüz yorum yok.
İlk yorumu sen yaz, tartışmayı başlat.
