Düzce’de at çiftliği ve restoran işletmeciliği yapan Murat Seyok, çocukluktan kalma at nalı hobisini sanata dönüştürerek dekoratif eserler üretmeye başladı. Talebe yetişemeyen Seyok, öyküsüyle de dikkat çekti.

Düzce’de 25 yıldır at çiftliği işleterek hem turizme katkı sağlayan hem de klasik kültürü yaşatan Murat Seyok, çocukluğunda başladığı hobisini dikkat çeken bir sanata çevirdi. Hem kendi işletmesinde hem de çeşitli yerlerdeki işletmelerde yahut Cumhurbaşkanlığı, Gazi ve TBMM’de koşan atlardan çıkan nalları toplayan Seyok, çocukluk hobisini geri dönüşüm gereçleri ile sanata dönüştürdü.

“İnsanlar çok sevdi”

Köy kökenli olan herkesin konutlarında at nalı olduğunu vurgulayan Murat Seyok, “Benim hobim eski at nallarını değerlendirmektir. Çocukluğumuzdan beri konutumuzda at olduğu için konutlarımızın duvarlarında at nalı vardı. Köylerde bir formda konutlarda at nalı vardır. Burada bir işletme açtık ve dekor gereksinimi duyduk. Bu dekor muhtaçlığı için at nalı çalışması yapmak istedik. Vakitle geliştirerek otantik bir eser ortaya çıktı. İnsanların da bu güzeline gitti. Bu eserde yaptığımız şeyin özelliği ise at nalı hariç kalanların hepsi geri dönüşüm eserleri. Boncukları Ege Bölgesi’nden alıyorum. Eski cam ocaklarında Etiyopyalı ustaların yaptığı eserler boncukları kullanıyorum. At nalları bir periyot atın ayağında kullanılıyor. Aşikâr bir müddet sonra bunlar aşınıyor. Daha sonra çöpe atılmak yerine kıymetlendirilmesi için bu türlü bir şey yapıyoruz” formunda konuştu.

At nalının dekoratif seyahati dikkat çekti

Atların ayağına takılan nalın öyküsünün dikkat çektiğini belirten Seyok, “Taş evresinden tunç dönemine geçince demiri işleyen beşerler çok saygın, bugünün sanayicileri üzere görülüyormuş. Demir kullanarak insanoğluna bir katma bedel oluşturuyorlar. Evvelce kağnıların tekerlerinde demir yoktu. Tekerler bir mühlet sonra aşınır yahut kırılırdı. Tekerin ömrünü uzatmak için etrafına demir döndürülürdü. Zırh yaparak bir savaşçının ölmesini engelliyorlardı. Okun ucuna bir metal koyarak daha tesirli olmasını sağlıyorlardı. Atın ayağına nal çakarak atın menzilini uzatıyorlardı. Atın menzili uzayınca göçler, insan hareketliliği başladı. Bunların tamamında metal var. Bugün Orta Asya’dan geldik diyorsak bunların üzerinde geldik. Buradan Viyana’ya gidildiyse de bunlar sayesinde gidildi. Yani bir at nalı olmasaydı hiçbir şey olmazdı. Biz de bu fikir ile at nalından dekor üretimi yapmaya başladık. Vatandaşların da ilgisi çok oldu. At nallarını toplayıp itinayla dekoratif eser haline getirip vatandaşların beğenisine sunuyoruz” dedi.

Murat Seyok’un yaptığı birbirinden hoş nallar dünyanın her tarafından talep görüyor.