1994-95 Sezonu. Karabük Akademi Dershanesi’ndeyiz. Liseden önceki sene mezun olmuş olarak üniversite sınavına ÖSS ve ÖYS’ye hazırlanıyoruz. O senenin akıllara zarar ‘Sayısal’ sınıfındayız. 20-25 kişiyiz. Sınıfımızda her okuldan parlak ve umut vadeden öğrenciler var. İHL öğrencileri o zamanlar başarıdan başarıya koşuyor. Özellikle bir isim var ki çok pratik ve rakip tanımaz, adı bende saklı bir yetenek.
Hocalarımız arasında Ankara’dan bizim için gelen Fahrettin Hocamız, ‘Fizik’ Dersini öyle bir anlatıyor ki, Fizik’i sevmemek elde değil. Yaşlı ve tecrübeli bir üstat kendisi. Sonradan kendisini Ankara’da bulup çay içmişliğimiz ve eski günleri yâd edişimiz bile vardır.
Sonra Niyazi KURTOĞLU: Karabük’ün en aktif ve yakışıklı Matematikçilerinden. O’nu teneffüste bile boş bırakmıyoruz.
Kimya derslerine Erdal Aksoy Bey giriyor: Yeni ve etkin bir isim o zamanlar. Hiç sevmediğim Kimya’yı bile sevdiren heyecanlı bir adam.
Bendeniz Biyoloji derslerine hayran bir öğrenci olarak, çoğu denemeden sonra öğlen çikolatalarını bedavaya getiriyorum. Öğle arasında Hal İçi’nde yer alan lahmacuncuya gidip karnımı doyuruyorum. Bir kere 45’te 43 doğru yaptığımı zikretmek isterim. Biyoloji dersine giren genç bir hanım öğretmenimiz, zor konuları basitleştirerek anlatıyor. O demler şu anki gibi kitaba ve kaynağa erişmek kolay değil, daha zor. Bulabildiğimiz kaynakları, bir hocamızın deyimiyle adeta sömürüyoruz. Böyle bir tabir hala kullanılıyor mu bilmiyorum ama kitap bitirmek; bizim için özel ve müptezel bir konu.
Türkçem, zaten ortaokuldan beri iyi. Orta-3’te daha da sevdim Türkçemizi.
Yukarıda bahsettiğim yetenekli ve parlak arkadaşımız, geometri sorularının dâhisi, şu an büyük ihtimalle doktor. Çünkü o sene Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’ni kazanmıştı. O sene Bilgisayar Mühendisliği’ni, Teknik Öğretmenlik bölümlerini ve diş hekimliğini kazananlar vardı o ekipte.
Bir tek Türkçe kalmış bende o zamanlardan. Fizik, Kimya ve Biyolojiyi nerdeyse hiç kullanmıyorum. Matematik de ALES’te ve KPSS’de kullanıldı mecburiyetten.
Sayısal Sınıfına ek olarak Akademi Dershanesi’nde ‘Sözel’ sınıfında Karabük Endüstri Meslek Lisesi’nden sınıf arkadaşlarım da var. Aralarında şimdi avukatlık mesleğinde olanlar var.
Dersane’deki derslerde kuramların ve kavramların isimlerini de öğreniyoruz. Yeterince çok soruya cevap bulunca o kavramların ve çözümlerin isimlerini bilmeden ya da farkında olmadan zor soruları bile çözdüğümüzü hissediyoruz ve bir işe yaramanın ve de öğrencilik görevimizi layıkıyla yerine getirmenin mutluluğunu tadıyoruz elbette.
İşte hayat da böyle: Bazen adını bile unuttuğumuz ama yeterince deneyimlediğimiz şeyleri kullanarak problemleri çözdüğümüzü görüyoruz.
Kısacası; adını zamanında koyduğumuz şeyleri, adı her ne olursa olsun, kullanmasak da hiç unutmuyoruz. İşte okulun, çalışmanın ve bir eğitim yuvasında dersi zamanında öğrenmenin, küçücük insanlar için önemi burada yatıyor.
İyi çalışmalar, adını ve sanını bilmediğim ama orada ve bir yerlerde olduğunuzu hissettiğim dostlar.
Satılmış Ümit ÇETİNKAYA
Öğretmen-Yazar
21 Ekim 2022
Kastamonu/AĞLI
