Kastamonu Üniversitesi’nde “Erken Çocukluk Eğitiminde Tabiat Temelli Yaklaşım ve Orman Okulu Pedagojisi” paneli gerçekleştirildi. Kastamonu Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Seyfettin Kaymakcı, okul öncesi eğitime verilen kıymetin yahut okul öncesi eğitiminde yetiştirilen insan sayısının yakın vakitte artmaya başladığını kaydetti.
Kastamonu Üniversitesi Çocuk Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen, “Erken Çocukluk Eğitiminde Tabiat Temelli Yaklaşım ve Orman Okulu Pedagojisi” paneli, alanında uzman akademisyenlerin ve uygulayıcıların iştirakiyle gerçekleştirildi.
Doğa temelli eğitim yaklaşımının erken çocukluk periyoduna katkılarının ele alındığı panelin açılışında konuşan Kastamonu Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Selahattin Kaymakcı, “En çok korktuğum ancak en çok da merak ettiğim küme daima okul öncesi oldu. Zira temeli atmış olduğunuz çocuğun, ‘ağaç yaş iken eğilir’ demiş olduğunuz durumunun temelinde gerçekleştiği daima okul öncesiydi. Ancak okul öncesi eğitime verilen değer yahut okul öncesi eğitiminde yetiştirdiğimiz insan sayısı, beşeri sermayemiz, yakın vakitte artmaya başladı. Hatta okul öncesi eğitimde hoca olmadığı için okul öncesi öğretmenliği kısmında derse girdim ben. Ben toplumsal bilgiler çalışıyorum; tarih eğitimi çalışıyoruz, biraz hayat bilgisi eğitimi çalışıyoruz lakin okul öncesi farklı bir mecra. Bu benim yapabileceğim ya da yapmam gereken bir şey değildi. Lakin ders boş; boş geçmesin diye Türkiye’de okul öncesinde derse giren arkadaşları tarayarak bir şeyler öğrenme çabası içerisindeydik” dedi.
2015 yılında Kastamonu’ya geldiğinden bahseden Rektör Yardımcısı Kaymakcı, “2015’ten bugüne 10 yıl içerisinde kat etmiş olduğumuz aralığa baktığımızda nitekim ümitvarız ve geleceğe daha inançla bakıyoruz. Kastamonu Üniversitesi Eğitim Fakültesi özelinde düşündüğümüzde burada değerli hocalarımız var. Gençlerimiz burada yetişiyorlar ve yetişmeye devam edecekler. Hem hane sahibi olmanın verdiği bir gurur var hem de ekilen tohumların yeşermesi, meyveye durması ve bu meyvenin her tarafa ihraç edilmesi diyelim. Toplumsal alanlarla birlikte sizlerle karışık hisler içinde hasbihal ediyoruz arkadaşlar. Okul dışı öğrenme farklı hususiyeti olan bir taraf; tabi okul öncesindeki iş farklı. Fakat bizim hayat bilgisinde, toplumsal bilgilerde yakın vakitte çıkardığımız ‘okul dışı tarih öğretmeni’ kitabının içerisindeki yapıya baktığımızda da temelinde Osmanlı periyodundan itibaren daima içinde olduğumuz ve günümüzde de giderek nitelikli hale getirdiğimiz bir yapı silsilesinden bahsediyoruz” diye konuştu.
Yurt dışında katıldığı bir seyahat programından ve yaptığı incelemeden bahseden Kaymakcı, “Bir okulu ziyaret ettim. Ziyarette öğrenciler ve öğretmen dışarıdan geliyordu. Meğer bu çocuklar üretim, dağıtım ve tüketimi öğreniyorlarmış. Oysaki bir buğdayın ekmeğe dönüş seyahatinden bu işi anlamaya çalışıyorlarmış. Öğretmen öğrencilerini almış, okul dışına götürmüş; tarlaya gitmişler, çiftçilerle bir ortaya gelmişler. Buğday nasıl ekiliyor, buğday tanesi yetişip hasat yapılıncaya kadar hangi serüvenlerden geçiyor öğrenmişler. Öykü burada bitmemiş; sonra ekmek olacak sonuçta değirmene gitmişler, değirmende incelemeler yapmışlar; gerisinden fırına gitmişler, fırında inceleme yapmışlar; akabinde okula dönmüşler. Okula geldiklerinde de bu süreci birbirlerine anlatmışlar. Öğretmenin daha evvel buğdayın serüveni ile ilgili seçmiş olduğu kitabın kıssasını tamamlamışlar ve oradan izlenimlerini resmetmişler. Dedim ki, o vakit okul dışı öğrenme farklı bir şeymiş” formunda konuştu.
Panelin moderatörlüğünü Doç. Dr. Aysun Ata Aktürk yaptı. Aktürk, tabiat temelli eğitim yaklaşımının erken çocukluk devrine tesirlerinin farklı başlıklarda ele alınacağını belirterek, panelin iştirakçilere hem kuramsal hem uygulamaya yönelik güçlü bir bakış açısı kazandıracağını söz etti.
Panelde konuşmacı olarak Prof. Dr. Berat Ahi, Dr. Öğretim Üyesi Fatma Yalçın, Öğretim Vazifelisi Ömer Dilek ve Okul Müdürü Vahide Yılmaz yer aldı. İştirakçiler, tabiat temelli eğitim uygulamalarının çocukların bilişsel, sosyal-duygusal ve fizikî gelişimine katkılarını kendi tecrübeleriyle aktardı; uygulama süreçlerinde karşılaşılan zahmetleri ve tahlil tekliflerini paylaştı.


48
