Kentle söyleşmek.
İlk bakışta…
Böyle bir yaklaşım size belki gereksiz gelebilir.
Acaba durum gerçekten sandığınız gibi midir?
Ben öyle olduğunu düşünmüyorum.
Çünkü….
Söyleşmeye başladığınızda kentin gerçekleri ile karşı karşıya gelirsiniz.
Buna devam etmeye çalıştığınızda….
Bazen sevinir,bazen üzülürsünüz.
Her şeyden önce…
Kentler onları var eden insanların ihtiyaçlarına göre şekillenir.
Yani insan kente bakınca kendini görür.
Kenti eleştirmek kendini eleştirmek gibi bir şeydir.
Buna kim cesaret edebilir.
Gerçek anlamda kentlerini sevenler tabi…
Bu anlamda söyleşiler mekanlara hayat verir…
İnsanın düşünce gücünü artırır.
Hayal dünyasına katkı yapar.
Farklı sonuçlara ulaşmayı kolaylaştırır.

Şimdi biraz bu düşünceye uygun bir kent kurgusu yapmaya çalışalım.
Hayal gücümüzü kullanalım.
Farklılık oluşturmaya çalışalım.
Kentlerin bu tür konuşmalara ihtiyacı olduğunu düşünerek hareket edelim.

Kent söyleşilerinde bir incelik vardır.
Her şeyden önce düzeyli düşünceler kaplar etrafı.
Hiç kimse birbirini kırmaz.
İltifat vardır.
Samimiyet vardır.
Heyecan vardır.
Yapıcılık vardır.
Bu ortam hayat verir mekana…
Başka bir deyişle….
Yol gösterir…
Dolayısıyla dinamizm katar yaşama…
Herkes kentin bir bireyi olduğunun farkındadır.
Çevresindeki gelişmelere karşı duyarlıdır.
Kent yaşamına katkı vermekten gurur duyar.
Bunu yaparken zariflikten ise asla taviz vermez.
İşte…
Kentleri kent yapan bu bilinçli tavırlardır…
Sohbetlerde “kentin refah ve mutluluğu” esas ölçüyü oluşturur.
İnsanlar yarınlarını o mutluluğa göre şekillendirir.
Kentte yaşamanın sorumluluğunu hissederler.
Kent sohbetleri ; karartıları /umutsuzlukları /açmazları tartışarak mutlu sona ulaşmayı amaçlar.
Kişisel çıkarlara/ihtiraslara,garezlere geçit vermez.
Toplumsal çıkar ve barıştan yanadır.
Kavgacı değildir.
Uzlaştırıcıdır.
Şimdi bu yazıyı kaleme alan bir kişi olarak…
Karabük’te eksik olan nedir diye bakıyorum da …
Hani nerede Karabük’ün refah ve mutluluğunu konu alan sohbetler.
Söyleşiler
Çalışmalar.
Birliktelikler…

Ara ki bulasın.!