Karabük’te birçok hususu tartışmak lazım.
Hem de enine boyuna…
İsterseniz işe kentlilik bilincini tartışmakla başlayalım.
Kimler bu bilince sahip…
Kimler değil…
Bunu irdelerken öncelikli sorularımız şunlar olmalıdır.:
Kentin sorunlarına kim sahip çıkıyor.?
Ve çözmek için uğraş veriyor.
Halkın çıkarlarını kim/kimler düşünüyor…
Bence cevabı verilmesi gereken sorular bunlar olmalı…
Menfaatler dünyasında bu soruların gerçek cevabını nasıl bulacağız ?
Hangi kriterleri göz önünde tutarak değerlendirme yapacağız.?
Bunları saptamak ve işin içinden çıkmak gerçekten çok zor.
Dumanlı kentin durumu ortada.
Son yaşanan gelişmelerden sonra kentlilik bilincinin yerlerde sürünmüş olduğunu görmek gerçekten çok üzüntü verici…
Sosyolojik olarak ağraz bir durum var ortada…
Bu özellikteki kentlerin ileriye dönük adım atmaları çok zor.
Neden?
Çünkü daha henüz iç çelişkilerinden kendini kurtaramamışlık var.
Ortak aklı kullanma becerisi yok.
Didişme,dedikodu ve bencillik…
Egoları tatmin etme hususiyetleri
Kentin kimlik kazanmasını engelleyen önemli etkenler olmuş.
Dahası…
Bunlar ilerleyen süreçte…
Sosyolojik hastalıklara yol açmış.
Bu ülkede demokrasinin kişiselleştirilmesi ve kitlesel hale getirilememe nedenini burada aramak gerekir.
Aşırı bireyselleşmenin göz kararttığı,çıkarların ,tanımlanamaz ilmiklerle dantel ördüğü bu kentte bir şeyleri başarmaya çalışmak tırnakla kuyu kazmaya benziyor.
Vallahi doğrusunu isterseniz…
İşimiz çok zor.
Sevda türküleriyle kendi kendine ütopya oluşturmaya çalışan kent görüntüsünden bir türlü kendimizi kurtaramıyoruz.
İşler ortada/meydanda.
Sahiden…
Bugün bizler bu kent için,gelecek için,çocuklarımız için ne yaptık?
Buna bir gün cevap verebilirsek kentlilik ruhunu oluşturmada kendimizi bir adım atmış sayacağız.
Yoksa lafla peynir gemisinin yürümeyeceğini hepimiz çok iyi biliyoruz.
Sahi biz neyi tartışıyoruz.
Kentlilik şuurunu…
Kimde varmış bu şuur…!
Ses yok değil mi?…
Bu noktada gerçek olan ne?
Karabük bizim kurduğumuz bir kent.
Yani hepimizin aynası konumunda.
Herkes bu kente baktığında bir yerlerde mutlaka kendini görür.
Dev aynaları hariç tabi…
Sahi siz hangi aynada kendinizi nerede görüyorsunuz?
