Yüzyıl ilerisini görebilmek…
Şehircilikte.
Yapılacak her işte…
Aklınıza ne geliyorsa…
İlerisini görebilmek
…………………………
Kim ne derse desin en önemli sorunumuz;
Plansızlık , programsızlıktan kaynaklanmaktadır.
Gerçekten…!
Biz tarihsel anlamda plan ve programdan 1950’lere gelince vazgeçtik…
Her işi kendi haline bıraktık.
Çünkü…
Büyümeye,serpilmeye ve gelişmeye ihtiyacımız vardı…
Liberalizm ve demokrasi dünyada moda olmuştu…
Dışa açılmayı,zenginleşmeyi plansızlık,programsızlık olarak algıladık
Hatta planlı ve programlı olmanın” hür teşebbüsçü “zihniyete darbe vurabileceğini düşündük…
Başıboş bıraktık her şeyi
Liberalizmi kavramadan liboş olduk
Yağma Hasan’ın böreğine benzettik iş yapmayı…
…………………………
Hedefimizi köşe kapmaya göre ayarladık.
Amacımız kısa yoldan zengin olmaktı.
Kimileri köşeyi döndü,kimileri dönemedi…
Bu kertede…
Liberalizm çarpık kapitalizm olarak ülkede iyice yarleşmeye başladı.
Kapitalist kültür ahlakımızı değiştirdi.
En büyük darbeyi…
Sevgi ve saygı kavramlarına vurdu.
Bu kavramları çöp sepetine attı.
Popülizmin kurbanı olduk…
Toplumsal yararı rafa kaldırdık.
Her şeyden önce insanı/insanları hiçe saydık.
Toplumun balans ayarı ile oynadık.
Sonra birdenbire “bize ne oldu “ şarkısını söylemeye başladık.
Tarihin hataları af etmeyeceğini göremedik.
Bugünlerde neredeyiz?
Daha doğrusu nerelerdeyiz?
Herkes bu konuda farklı görüşler dile getiriyor.
Kimisi hayatından memnun…
Kimisi küskün…
Kimisi gri…
Kimisi flu görüntü veriyor.
Yani…
Renkler ve tutumlar dünyasında belirsizlikler ve uyumsuzluk söz konusu…
Izdırap…
Her şeyden önce
Kendini toplum olamamada gösteriyor.
Böyle olunca da…
Bize söylenecek söz kalmıyor…!