Karabük’ü konuşmak, onu yazılara konu yapmak biz de bir geleneğe dönüştü.
Aslında yazının başlığı kente bakışlar olması gerekirdi…
Ancak bu hususu konu alan o kadar çok sayıdaki yazıyı klavye üzerinden başlığa taşımışız ki….
Neredeyse bir zamanların o ünlü Brezilya dizileri gibi seri oluşturmuş.
Şimdi gelelim sadede…
Sayın Gölbek dünkü Her Tel’den köşesinde Karabük’le ilgili iki meseleyi tartışmaya açmış.
Okuyucularından yorum yapmalarını istemiş…
Tartışmaya açtığı konulardan ilki Karabük Üniversitesinde okuyan öğrencilerin kent merkezine olan ilgisizlikleri….
Bilgisizliklerini de buna eklemiş…!
…………………………………………..
İkincisi de Karabük’le ilgili TÜİK verileri…
Karabük’te yaşayan mutsuz insanların oranı….
TÜİK’e göre bu oran % 10.54 imiş.
Yani buna göre Karabük halkının % 89.5’i mutlu görünüyor.
Bu veriler kent merkezi için düşünüldüğünde acaba oran ne olmalı.?
Gerçekten….
Mutsuzluk oranının % 50’lere veya daha fazla yüzdelere ulaşma ihtimali yüksek…
Karabük Üniversitesinde okuyan öğrencilerin kent merkezine ilgisizliği ve bilgisizliği bu mutsuzluğun bir yansıması olabilir mi?
Ben öyle olduğunu düşünüyorum.
Kent merkezi bizlerin ve öğrencilerin ihtiyaca cevap veremiyor….
Hürriyet caddesinde (Kemal Güneş)bir zamanlar üniversite öğrencilerinden bazıları keman çalarak ve müzikal eğlenceler düzenleyerek ilgililere bir mesaj vermeye çalıştılar….
Ama nafile…!
Kendilerine yetkililerden ve sorumlulardan bir dönüş olmayınca….
Üniversite öğrencileri herhalde bu kentten bize fayda gelmez diye düşünmüş olmalılar…
8 km ötede Safranbolu tarih ve kültür şehri olarak öğrencileri daha çok cezbediyor.
Bir de….
Karabük yayaların yürüme güçlüğü çektiği, betonların muhasarası altındaki bir kent konumunda….
Gündüzleri çekilmez durumda….
Düşünebiliyor musunuz?
Engelli parkına bile engelsizler arabalarını çekebiliyorlar…
Bundan hiçbir rahatsızlık da duymuyorlar.
Demek ki bu kentte giderek birbirimize olan saygımızı da yitirmeye başlamışız…
Pes doğrusu….!