İyi Parti Genel Başkanı Meral Akşener ,Rize’nin İkizdere ve Çayeli’sinden sonra bu sefer de Sivas’ın Zara ilçesinde de sözlü saldırıya uğradı.
Yine bildik iddia…
Fetöcülükle suçlandı.
Dahası…
Bir kadın onun için “bu karı buraya gelemez” ifadesini kullandı.
Benim için ilginç olan husus burada bir kadının kendi hemcinsi için kullandığı bu sözün taşıdığı nefret boyutu…
Ayrıca…
Bu kışkırtıcı harekete bir kadının dahil olması…
Memleketimin her türlü haline üzülürken gerçekten bu tür gelişmelerin Türk demokrasi tarihinde yeri nedir diye geçmişe bakmak zorunda kaldım.
Siyasilerin gittikleri şehirlerde kışkırtma hareketleri sonucunda kovulmaları olayı meğerse biz de bir gelenekmiş…!
Nasıl mı?
“Artık yeter “ diye 14 Mayıs 1950’de iktidara gelen ,27 yıllık CHP iktidarına son veren Demokrat Parti’nin 10 yıllık ülke yönetimi sırasında buna benzer neler yaşanmış neler…!
Demokrat Parti’de bilindiği üzere İsmet İnönü ve CHP alerjisi var.
18 Nisan 1954’te İsmet İnönü Mersin’de bir açık hava toplantısı düzenliyor.
Ancak saldırıya uğruyor.
Korumalar ,duvardan aşırtmak suretiyle İsmet İnönü’yü saldırıdan yara almadan kurtulmasını sağlıyorlar.
CHP sekreteri Kasım Gülek,1955 yazında çıktığı Karadeniz gezisi sırasında Sinop’ta tutuklanıp İstanbul’a getiriliyor.
1956 yazında Kasım Gülek Rize’yi ziyaret ediyor.
Rize’de dükkan sahiplerinin elini sıkması gösteri yürüyüşü sayılarak 6 ay hapse mahkum ediliyor.
İsmet İnönü’nün Zile’de halkla buluşması 1958 yılında ilçe kaymakamı tarafından önleniyor.
Bitti mi?
Bitmedi…
2 mayıs 1959’da İsmet İnönü Uşak’ta trene binerken kafasına taş atılıyor.
4 Mayıs 1959’da İstanbul Topkapı’da saldırıya uğruyor.
2 Nisan 1960’da Kayseri Valisi kendisini şehre sokmak istemiyor.
Şimdi demem o ki…
Türk demokrasi tarihinde bizi ilginç kılan husus ne.?
Kesinlikle tahammülsüzlük….
Tahammül yani hoşgörü….
Demokrasinin olmazsa olmazı.
Eğer tahammül yoksa o ülkede lezzeti olmayan bir demokrasi var demektir.
Bizim bugün ülkemizde demokrasi adına yaşadıklarımız bu…
Yani hayatı tadından mahrum bırakmak.
Tadı olmayan bir yemek iştahla yenmez.
Hatta hiç yenmez.
Bir süre sonra da o yemek çöpe atılmak zorunda kalır.
Benden söylemesi…!