Adam trene bakıyor.
Tren düüüüt diye ses çıkararak önünden geçiyor.
Adam şaşırıyor.
Tren yoluna devam ediyor.
Adam kızmaya başlıyor.
Bu tren niye beni görünce düüüüt diye ses çıkardı diye.
Şimdi…
Adam sizce haklı mı?
Yahu kardeşim bu ne biçim şey ,dalgamı geçiyorsun demeyin.
Tren düüüüt diye ses çıkarır tabi…
Adam niye kızıyor ki…!
Sorun ne.?
Bir kere…
Adam durduğu yeri bilmiyor.
Bu bir…
İkincisi…
Adamın trene bakış şekli farklı.
Affedersiniz ama…
Öküz gibi bakıyor.
O nedenle…
Trenin çıkardığı sese bir anlam veremiyor.
Üçüncü olarak da…
Adam treni istasyonda beklemiyor.
Bulunduğu yerden trene binmek istiyor.
Kızgınlığının asıl nedenini de bu oluşturuyor.
Çok değerli okurlarım…
Şimdi böyle bir anlatıyı niye buraya taşıdığımı merak etmiş olmalısınız.
Çok haklısınız…
Dünyada ve Karabük’te o kadar yazılacak , tartışılacak,değinilecek mesele varken bu tren-adam anlatısı da nereden çıktı demeyin…
Bir kere insan olarak nerede durduğumuz çok önemli.
İnsan kimliğimiz içinde gerçekten” insan “ olup olmadığımız daha da önemli…
Üzüntü ile izliyorum ki…
Bazılarımız insanlığından uzaklaşmış bir biçimde-daha kötüsü de söylenebilirdi- etrafta geziyor….
O’na buna çamur atıyor….
Katma değeri olmayan kendinden menkul olan bu yaratıklar önce kendilerine aynada bir baksınlar….
İnanın kendilerini tanımakta güçlük çekecekler.
Onları bu hale ne getirmiş olabilir acaba.?
Tartışma konusu…
Bunu düşünmek bile istemiyorum.
Ama buradan bir kez daha söylüyorum.
Kimliği oturmamış,kendi kişiliğinde problem yaşayan bu hasta ruhlu insanların kısa zamanda kendilerini tedavi ettirmelerinde yarar var.
Belki bu kişiler bulundukları ortamda kendilerini hasta olarak görmeyebilirler.
Asıl sorunda bu zaten…
Şimdi buradan…
Bir kez daha hatırlatıyorum.
Hala…
Trene öküz gibi bakarsanız…
Sesini fark edemiyorsanız.
Durduğu yeri saptayamamışsanız…
Hemen…
Doktora koşun…
Ve ….
Tedavinizi başlatın…
Emi…..!