Karabük’ün derdi ne.?
Bugünlerde böyle bir soru ile karşılaşsaydınız ne derdiniz?
Gerçekten çok merak ediyorum…
Bence Karabük şu ana kadar hayati önem taşıyan hiçbir sorununu çözememiş durumda…
Mesele öyle kalsa iyi…
Bunlara yeni sorunların eklenmesi de işin cabası…
Şimdi buradan soruyorum.
Karabük’ün derdi ne?
Şaşalı günlere geri dönmek mi?
O’nu bir kalemde geç.
Temiz havaya kavuşmak mı ?
Hayalini bile düşünme.
Hastanelerdeki izdihamı azaltmak mı?
Gündeme bile getirme?
Trafik sorununu çözmek mi?
O’nu tamamıyla unut.
Bir işi zamanında bitirmek ve teslim almak mı?
Yanından bile geçme….
Kamu yatırımlarının hemen bitirilmesini sağlama mı?
O’na hiç değinme
Cadde ve sokakları sigara dumanından kurtarmak mı?
Rüyanda görsen bile inanma.
Kente giren taşıt sayısını azaltmak mı?
Öyle bir şeyi hiç tasavvur etme.
……………………………..
Sahi bizim derdimiz ne?
Hep şikayet etmek mi?
Hayır…
Dertleri en aza inmiş bir kentte yaşamak.
Çok güzel…
Karabük’ün bunu yakalaması mümkün mü?
Zor….!
Öyleyse ne yapacağız.?
Sorunları çaba göstererek en aza indirmeye çalışacağız.!
Bunu başarma şansımız var mı?
Var…
Peki yöntemi ne.?
Çok basit.
Öncelikle…
Kentte yaşadığımızın farkında olacağız..
Egoist kent düşüncesinden kendimizi kurtaracağız.!
Kenti de düşünerek yaşamayı öğreneceğiz.
Her şeyden önce “kentli” olduğumuzu unutmayacağız.
Tabi…
O da şimdi ne demek , demeyin.!
Maksadım kafa karıştırmak değil.
Şunu demek istiyoruz.
Her şeyden önce…
Kentli gibi düşüneceğiz.
Bunu yaparken ortak aklı devreye sokacağız.
Soracağız,soruşturacağız,tartışacağız sonra uygulamaya geçeceğiz.
Çünkü,,,
Başkalarının düşüncelerini yok sayan kişinin hata yapma katsayısı artıyor.
Tekçi yaklaşım her türlü soruna kaynak oluşturuyor.
Bana kalırsa…
Kentler bencil düşüncelere kurban edilmemelidir.
Edilirse dertleşmemize kaldığımız yerden devam etmek zorunda kalırız.
Bu biline…
Evet çok dertleştik.
Sahiden…
Karabük’ün derdi ne.?
Derdi çok.
Müşkülatın merkezinde ne var.?
Tabii ki bencillik…!