Karabük düşünce alanında kendini yenilemeyen bir kent.Yerel gazetelere yansıyan tartışmalar bunun güzel bir kanıtı.“Al gülüm, ver gülüm.” cinsinden beyanatlar.“Kavga ve gürültüye” neden olacak açıklamalar.Bu kavgaya buralarda siyaset yapmak diyorlar.Şöyle ki…Siyasete yeni atılma gibi bir düşünceniz varsa…Ya da bu noktada vites değiştireceksiniz…Gündem oluşturmak zorundasınız.Bunun için kavgalı hakaret dolu bir açıklama yaparak basının dikkatini üzerinize çekiyorsunuz.Tabii ki bu durumda basın sizin peşinize düşüyor.Beyanat üstüne beyanatlar.
Böylece kentte gündemi belirlemiş oluyorsunuz.
Eğer gündem oluşturma din üzerinden yapılıyorsa daha dikkat çekici bir hal alıyor.
Kamuoyu böylece sizi takip etmeye başlıyor.
Şimdi ben diyorum ki…
Bu gibi haberlerde tekrarlar var.
Siyasetin içine düştüğü çıkmazı gözler önüne sergiliyor.
Yani…
Kente bir yarar sağlamıyor.
Bazen öyle bir hale geliyor ki…
İçinizden……
Artık yakamdan düş demek zorunda bırakıyor.
Yaşamın bu minvalde şekillenmesi insanların görüş ufkunu ister istemez etkiliyor..
Aynı zamanda düşünmeye itiyor.
Bugün Karabük’te yaşamı sorguladığımızda karşımıza çıkan en önemli sorunu bu husus oluşturuyor.
Yani kentin tek bir kaynaktan gelen suyla ihtiyacını karşılamaya çalışması ve tek bir bakışa odaklanması…
Karabük’te yaşamın dar bir mekanda şekillenmesi geleceği kucaklayan bir hal değil kuşkusuz…
Bu anlamda çeşitliliğin olmaması yaşamı çevrelenmiş dar bir alanda nefes almasını zorlaştırıyor.
Karabük’teki renkliliği ortadan kaldırıyor.
Bu çok önemli bir husus.
İnsanların bu kentte mutlu yaşayabilmeleri için çeşitliliğe ve hızlı bir değişime ihtiyacı var.
İyi ama bunu yaşama nasıl aksettirebiliriz.?
Bu şimdilik öyle kolay bir şey olarak görünmüyor.
Toplumun zaten az olan kanaat önderlerinin düşünce çekinikliği ve ortak bir paydada buluşamamaları önemli bir sorun .
Şimdi…
Karabük’te değişimin hızına bir bakar mısınız?
Farkındalık var mı?
Bakın…
Hürriyet caddesi Karabük’ün kalbi…
Orada Karabük’ün nabzı nasıl atıyor.?
İnsanların yüz ifadelerine bakın.
Yürürken birbirine bazen çarpan kişilerin affedersiniz görmemişim deyişlerini
Bir de buna enflasyonist /ekonomik baskıyı ekleyin.
Bu görüntü Karabük’ü anlatan bir realite değil midir?
Yani…
Durağanlık…
Tekdüzelik…
Nüfusun giderek azalma raddesinde oluşu.
İnsanların birbirileriyle ilişkileri
Bizler bir şeyler anlatmıyor mu?…

Evet…
Bu görüntünün üzerinde hiç duran yok…!
İşte Karabük’te yaşamının ilginçliği bence burada kendini gösteriyor.
Sonra belirsiz bir yöne doğru yöneliyor…