Dünya’da Otizm Farkındalık Haftasını Birleşmiş Milletler 2 Nisan günü için kabul etmiş
İyi ki de etmiş…
Yoksa onların asla ve asla farkında olmayacağız.
Sorunlarına temas edemeyeceğiz.
Onları görmezlikten geleceğiz.
Tedaviye yaşam boyu muhtaç olan bu çocukların bir anne ve babaları var.
Bu aileler yaşamlarını çocuklarına vakfetmişler.
Çocukları için yapmayacakları fedakarlık yok.
Ömür boyu bakacakları çocuklarını mutlu etmek için varlarını yoklarını ortaya koyuyorlar.
Hep birlikte yaşam mücadelesi veriyorlar.
Bu öyle kolay bir şey olmasa gerek.
Allah nezdinde bu anne ve babaların cennetlik olduğunu düşünüyorum.
Çünkü bu çocuklara bakmak bir sabır işi…
Kolay değil…
Peki bu otistik çocuklar neleri yapar neleri yapamazlar.?
Biraz bilgi almaya çalıştığımızda onlarla ilgili olarak şu gerçeklerle karşılaşıyoruz:
Diğer çocuklarla ilişki kurmakta zorluk çekme..
Herşeyin aynı olmasını isteme, rutin yaşama bağlılık, değişikliklere aşırı tepki verme
Uygunsuz ve sebepsiz gülmek ve ağlamak
Tehlikeye karşı duyarsız olma…
Göz temasının çok az ya da hiç olmaması
Sürekli aynı oyunları oynama.
Acıya karşı duyarsızlık.
Cevap vermek yerine, kendisine söylenenleri aynen tekrar etme
Yalnız kalmayı tercih etme
Temastan, kucağa alınmaktan ya da sevilmekten hoşlanmama
Objeleri kendi etrafında çevirme
Seslere karşı aşırı duyarlılık ya da aşırı duyarsızlık
Objelere gereksiz yere bağlanmak
İhtiyaçlarını belirtmekte zorlanma
Konuşma yerine hareketlerle ihtiyaçlarını belirtmeye çalışmak
Aşırı hareketlilik ya da aşırı hareketsizlik gösterme…
Bir sebep olmadan strese girme, üzüntü duyma
Normal öğrenme yöntemlerine karşı duyarsız olma
Peki…
Uzmanların bu durum karşısında önerileri ne?
Dışlamamak, farkında olmak ve eğitim için sabırlı olmak….
Allah otistik çocuğu olan ailelere güç ve kuvvet versin…
Sabırları onları güçlendirsin…
Bu güzel temaşa için…
Karabük’te OÇEM kısa adıyla bilinen Otistik Çocuklar Eğitim Merkezi Beşbinevler’de bulunuyor.
OÇEM,belediye eski başkanlarımızdan Sayın Hüseyin Erer zamanında bir park içinde bulunan binada hizmet vermeye başlamış.
Şu anda bu bina köhnemiş durumda…
Yani bir farkındalık oluşturmayı bekliyor.
Sadece nisan ayında hatırlanmak zorunda bırakılan otistik çocuklara hizmet vermek,onları sahiplenmek ve yaşamsal alanlarını mükemmelleştirmek herkesin sorumluluğunda olmalı.
Gerçek sorumlular ise bunu hiçbir tartışmaya mahal bırakmaksızın yerine getirmeli….
Otistik hasta yakınlarından bu konuda bir talep var…
İnşallah onların bu talepleri kısa zamanda yerine getirilir.
Bekleyeceğiz ve göreceğiz…!
