Bugünkü yazıma, tarzıma alışık olmayan bir şekilde başladım.
Hani ne derler…
Hiçbir şeyin değişeceği yok.
Sürekli havanda su dövüyoruz.
Olacak yine oluyor.
Olanın önüne bir türlü geçemiyoruz.
O zaman…
Bırak kardeşim.
Ne olursa olsun dedim.
Ama…
İşin aslı öyle mi?

Kötülüklerden bıkan insanların aradıkları en önemli şey nedir?
İyi ve güzel olana kucak açmak değil midir.
İnsan yaşamla sorun yaşarken.
Önüne birden bire bir güzelliklerin çıkması..
Ve bu güzelliği yaşamına anlam katarak yeniden kullanması.
Ne müthiş bir durumdur değil mi?..
Sizce bu yeniden doğuş mudur?…
Evet..
Ben öyle düşünüyorum…
O nedenle etrafa baktığımda hep iyi şeyler görmek istiyorum.
İyi ve güzel şeylerin içinde var olmak istiyorum.
Ve ekliyorum….
Birey olarak bizler iyi ve güzel olanı aradığımız sürece yaşamı kendi açımızdan yararlı hale getirebiliriz.
Kavga ;savaş ürünüdür.
Böyle bir davranış uygarlığın gelişimine katkı yapmaz.
O nedenle yararlı işler yapmak idealimiz olmalıdır.
Bunu yaparken sadece kendimizi değil içinde bulunduğumuz toplumun mutluluğunu da düşünmek önemli bir davranıştır.
Her yaptığımız işten insanlık adına bir fayda elde etmeyi bilmeliyiz.
Savaşlar , tarihin en çılgınca düşünce ve eylemidir.
Çünkü…
Dünyanın belirli güçler tarafından ele geçirilmesi için birçok insanın yaşamının heba olmasına neden olmuştur.
Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarındaki insan kayıpları ve sakatlıklar savaşın içyüzünü öğrenme açısından önemli deneyimlerdir.
Ne demek mi istiyoruz.?
İnsanlık yaptığı kötü işlerden ders almalıdır.
Savaşla bir yere varmak mümkün değildir…
Evet savaş başka bir yaklaşımla bilimsel anlamda birçok buluşa imza atarak teknolojik devrime yol açmıştır.
Ama bunun için de insan yaşamını yok edecek şekilde tehlikeye atmanın bir anlamı yoktur.!
Endüstriyel devrimler sayesinde dünya küçüldü…
Ama aynı zamanda bu buluşlar yüzünden de yaşlandı.
Doğasal kimlik yitime uğradı.
Küresel iklim krizleri insanları tehdit eder oldu.
Tabii menşei bilinmeyen öldürücü virüslerin ortaya çıkması da işin cabası.
İnsan bu yapı içinde kendi özünü /mutluluğunu yitirdi.
Kendi geleceğine ipotek koydu.
Bir reklamda söylendiği gibi…
“Geleceğinde bir gün geleceğini” göremedi.
Öyleyse…
Biz bugünden insanları mutlu edecek ,yaşama bağlayacak doneleri oluşturmak zorundayız.
Yoksa…
Aynı tas…
Aynı hamam
Aynı kurna dersek
Temizlenmiş olamayız.
Olsa olsa kirlenmekten belli bir süre kendimizi kurtarmış oluruz.

O kadar…