Öncelikle bu hassas ve sorumluluk isteyen konularda görüş belirtmek gerçekten çok zor bir husus.
Bilgisayarın başında bu yazıyı satırlara ekleme uğraşında iken birden bire heyecanlandım.
Biraz bekledikten sonra de cesaretlendim.
Demokratik bir ülkede hakaret içermediği sürece herkes görüşlerini belirtmeli diye düşündüm.
Keza…
Karabük İl Milli Eğitim Müdürü Sayın Nevzat Akbaş’ta konu ile bilgilendireme yapmak için geçen Cuma gazetemiz bürosuna uğramış.
Her Telden köşesinde yer alan açıklamaya göre 21 Eylül’de 2038 ana sınıf ve ilkokul birinci sınıf öğrencisinin yüz yüze eğitim ve öğretime başlayacağını belirtmiş.
Ya sonra…
Bu süreç başarı ile yönetilirse yeniden alınacak karara göre yüz yüze eğitim ve öğretime diğer kademelerde de devam etmesine karar verilecekmiş.
Bu harekat planını daha önce Milli Eğitim Bakanı Sayın Ziya Selçuk’ta defalarca tekrarlamıştı.
Şimdi…
Bir kere sorumluluk isteyen ,kamuyu konu alan bu hususta verilen kararların bağlayıcı özelliğini unutmamak gerekir.
Yani…
Çok dikkatli olunmasında yarar var.
Adı ne olursa olsun.
Burada karara konu olan eğitim ve öğretimden daha çok insan hayatının ta kendisidir.
İnsan hayatının her konunun üstünde olduğunu herhalde belirtmeme gerek yok.
Evet gelelim şimdi asıl meseleye…
Pandemi sürecinde eğitim ve öğretim nasıl olmalı.?
Birinci husus…
Aileler pandemi tehlikesinin boyutu ile ciddi biçimde bilgilendirilmeli.
Gerekirse eğitilmeli.
Çünkü birçok kişi/aile bunun farkında değil.
İkinci husus…
En küçüğünden en büyüğüne öğrenciler de tehlikenin mahiyeti ile ilgili hale getirilmeli.
Bu bilgilendirme/eğitim süreci Türkiye boyutunda aslında aynı anda bütün TV kanallarından ders verir gibi yapılsaydı biz bugün virüsle olan savaşı kazanmış olacaktık.
Ama böyle bir şey yapılamadı.
Yapılamadığı için…
Bugün…
Okullar açılmalı mı açılmamalı mı tartışmasını yapmak durumuyla karşı karşıya kaldık.
Bir saptama…
Ben yaz/ kış ders veren bir öğretmenim.
Görev yaptığım eğitim ve öğretim kurumlarında şimdiye değin yüz yüze eğitim ve öğretim sırasında hiç bir sorunla karşılaşmadım.
Neden mi?
Tedbirlere her öğrencinin ve öğretmenlerin harfiyen uyması sayesinde.
Ama…
Karabük’te cadde ve sokaklarda gördüğüm manzara hiç iç açıcı değil.
Maske/mesafe ve hijyene uyma oranı %40-%30 larda.
Bu oran çok düşük…!
Aynı zamanda çok tehlikeli.
Karabük’te…
Bazı kendini beğenmiş sosyopat benciller maske takanlara salak muamelesi yapıyorlar.
Bir de…
Bön bön bakıyorlar.
Şimdi böyle bir ortamda okullar açılsın mı açılmasın mı tartışmasının yanıtı ne olmalıdır?
Açılsın mı?

Okul ve aile işbirliğinde yöneticiler alacakları tedbirlere güveniyorlarsa…
Açılsın.
Güvenemiyorlarsa…!
Vallahi…
Hiç seslerini çıkarmasınlar olur mu?