Bazen bir haber okursunuz…
Çok duygulanırsınız.
Sizi derin düşünceler sarar.
Bir yerlere doğru sürükler.
Bu kentte böyle şeyler de oluyor mu diye kendi kendinize sorgu sual yaparsınız.
O duygulandığınız okuduğunuz küçücük yer tutan haber karesinde…
Ne post modern darbe tartışmaları
Ne dedikodular
Ne seçim telaşı ve kaygısı
Ne trafik sorunu…
Ne hava kirliliği..
Ne betonlaşma
Ne çalma
Ne çırpma
Ne işten çıkarma
Yoktur…
İnsanı hayata bağlayan güzellikler vardır.
Gerçekten…
Bizi hayata bağlayan nedir?
Kavgalarımız mı?
Kızgınlıklarımız mı?
Düşmanlıklar mı?
Yoksa…
Birbirimizi sevmemiz mi?
Hoş görmemiz mi?
Duygularımız mı?

Karabük’te bugünlerde çok şey tartışıldı…
Çok şey konuşuldu…
Hepsi çıkar savaşının ürünü olan gelişmelerdi.
Ama bu haberlerden birisinde Araç Çayı yakınlarında bulunup tedavi edilen yaralı Leylek’in acısını dindiren veteriner müdahalesi kadar kıymet ihtiva etmiyordu…
Demek ki bu kentte çıkar gözetmeden güzel şeyler yapmakta mümkün oluyormuş…
Neden….
Çünkü yaralı leylek tedavi edilerek ait olduğu doğal ortama salıverilecek ve sevdiklerine kavuşturulacak…
Bundan güzel bir haber mi olur.?
İnsanı insan yapan duyguları unutmadan yaşamak…
Yaralı leyleğin yarasında olduğu gibi bir çok yarayı tedavi edebilmek…
Bizlere verdiği dersle…
İnsan olmanın güzelliği değil midir?