Çorum’da 57 yıldır gümüşten takılar ve gümüş eserlerin tamiratını yapan 68 yaşındaki usta, el işçiliğine ilginin azalması sebebiyle yok olmaya yüz tutan mesleğini yaşatmaya çalışıyor.
Çorum’da bulunan Ayakkabıcılar Arastasında gümüşten takılar ve gümüş eserlerin tamiratını yapan 68 yaşındaki Mustafa Zeren, babasından öğrendiği mesleğini 57 yıldır aşkla yapıyor. İlkokuldan mezun olduktan sonra babasının yanında çırak olarak çalışmaya başlayan Zeren, yarım asırdan fazla müddettir gümüşü sanata dönüştürüyor. Yıllarca gümüşten kemer, kol takısı, yüzük üzere çeşitli aksesuarlar yapan Zeren, eskiyen takıları da tamir ederek birinci günkü haline dönüştürüyor. Mesleğini çok sevdiğini tabir eden Mustafa Zeren, çırak yetiştiremediği için mesleğinin yok olmaya yüz tuttuğunu ve bu durumun kendisini çok üzdüğünü söz etti.
’Atılacak eserleri eskisi üzere yapıp teslim ediyoruz”
57 yıl içerisinde gümüşle ilgili her türlü tamirat ve üretimi yaptıklarını kaydeden Mustafa Zeren “1968-1969 yılları ortasında ilkokulu bitirdikten sonra babamın yanına çırak olarak geldim. O tarihten bugüne kadar geçen müddette babamla birlikte gümüş üzerine pek çok iş yaptık. Gümüş kemerler, kol tokaları ürettik. O devirlerde düğünlerde istenen çeşitli gümüş eşyalar vardı, onları yaptık. Lakin vakitle bu eserlerin devri sona erdi. Daha sonra kanser hastaları için gümüşten granül üretmeye başladık. Bir mühlet sonra Avrupa’dan bu granüllerin plastikten yapılan muadilleri gelmeye başladı. Bu da bizim bu alandaki işimizi sonlandırdı. Akabinde tamir işlerine yöneldik. Bilhassa çakmak tamiriyle ilgilendim. Dupont, İbola, Ronson üzere eski nostaljik çakmakların her türlüsünü yaptım. Gözüm kapalı bile söküp takar, tamiratını yapabilirim. Ayrıyeten gözlük tamiri, takı ve kaynak işleriyle de uğraşıyorum. Kaynakla ilgili olarak vatandaşlarımızın, ’bu tamir olmaz, atın gitsin’ dediği kesimler Allah’ın müsaadesiyle bize geldiğinde, eskisi üzere yapıp teslim ediyoruz” dedi.
“Benden sonra bu dükkanın kapanacak olması, beni en çok üzen şey”
Yaşlandığı için mesleğini yapmakta zahmet çektiğini, lakin dükkanının kapanmasını istemediğini lisana getiren Zeren, “En çok üzüldüğüm noktalardan biri de ben artık bu yaşa geldim, vakit ilerliyor, benden sonraki süreç için de tasalarım var. İki çocuğum var, biri erkek biri kız. Erkek çocuğum lise devrine kadar benim yaptığım işleri yapıyordu. Lakin okul hayatı, üniversite hayatı derken artık kendi işinde, bir resmi kurumda çalışıyor. Bundan sonra gelip burada benim yaptığım işleri yapacağını pek sanmıyorum. Benden sonra bu dükkanın kapanacak olması, beni en çok üzen şey. Birtakım tamir ettiğim materyalleri on defa söküp tekrar taktığım oluyor. Lakin artık yaş ilerledikçe, insanın vücudu, hayat gücü, bilhassa de gözleri kâfi gelmemeye başlıyor” diye konuştu.
