Karabük’ü yaşamsal açıdan hiç sorgulamak aklınızdan geçti mi?
Sakın soluk alıp verdiğimize göre buna neden gerek duyalım demeyin.!
Mesela bir günde bu kentte yaşadıklarınızı gözden geçirin.
Bir önceki günle karşılaştırma yapın..
Bir farklılık görebiliyor musunuz?

Sonuç olarak…
Memnun musunuz?
Olup bitenleri nasıl karşılıyorsunuz?
Değil misiniz?
O zaman ne yapmanız gerekiyor?
Konuşmamayı mı tercih ediyorsunuz.?
Oysa bizim istediğimiz bu değil.
İçinde bulunduğumuz ortamı yaşanılır kılmak için.
Hayatı sorgulamak.
Kötülüklere ve çirkinliklere teslim olmamak.
Evet…
Anlamlı yaşamak istiyorsak…..
Birşeyler yapmak zorunda olduğumuzu bilmeliyiz.!

Yani…
Yaşamda can sıkıcı gelişmeler kendini ciddi biçimde hissettiriyor.
Bizleri çok üzüyor.
Etrafımıza saran kirliliklerden kurtulmak için.
Şimdi hayatı ciddiye alıp bir yazı yazsak…
Bu ciddiyet birilerini üzecek.!
O birileri size kızacak…!
Ve durduk yerde düşman kazanacaksınız.!

Evet dünyada….
Bütün çirkinlikler bile güzel.!
Bakın bu güzellikler içinde neler var…!
Adam devletin malını yemiş…
Yesin…!
Adam tüyü bitmemiş yetimin malını cebine indirmiş
İndirsin
Kenti kendi çakarları için katletmiş.
Katletsin.
Kentte keyif bırakmamış.
Bırakmasın…
Adam çalıştığı kurumu kendi çiftliği gibi tasarruf etmeye başlamış.
Başlasın.
Torpille kendi adamlarını işe yerleştirmiş.
Yerleştirsin.
Niye bunlara kızarız ki…
Gerçekten…
Olan olmuş…
Kader bizi teslim almış.
Dahası…
Alın yazımız buymuş…
Öyle değil mi?
Ah bu teselli cümleleri de olmasa…!