İnsanlar neden tartışırlar?
Kendi görüşlerinin doğruluğunu karşı tarafa kabul ettirmek için…
Pekala bu doğru bir davranış mıdır?
Hayır değildir.
Kendi düşüncelerini başkalarına kabul ettirmek…
Zıtlaşmak.
Baskı kurmaya çalışmak.
Kendini hep haklı gösterme çabası içine girmek.

Gelelim tartışmanın garip olması durumuna…
Bir tartışma nasıl “garip” olarak nitelendirilebilir?
Ya da..
Onu” garip “hale getiren nedir?
Yanıtlayalım…
Olağan dışılık…
Alışılmamışlık.
Herkesin düşünemeyeceği türden konulara değinme.
Hiç kimsenin cesaret edemeyeceği hususları ele alma.

Öyle şey mi olur demeyin sakın..
Bal gibi de olur.
Hatta bal gibisi de fazla.
Neden olmasın?…
Çünkü herkes olağanı tartışıyor…
Asıl olanı göz ardı ediyor.
Gerçeklerden kaçıyor.
Hem kendini hem de meselenin özünü kavramak isteyenleri kandırıyor.

****
Şimdi sizlere buradan bazı sorular yöneltelim…
Esas olan ne.?
Aydınlık mı karanlık mı?
Durağanlık mı dinamizm mi?
Çözüm üretmek mi üretmemek mi?
Sonuca ulaşmak mı ulaşmamak mı?
Karar verin bakalım…
Ne diyorsunuz?
Sizi duyuyor gibiyim.
Bu sorular bizi aşar diyorsunuz.
İşte asıl sorun da bu zaten.!
Geçim derdindeyim gündemi meşgul etmeyeyim diyorsunuz….!
Haklısınız belki de…
İnsan kendini yaşayamadıktan sonra neden kendini aşan meselelerle ilgisin ki.
Çok doğrusunuz.
Doğru olan ne.?
O’nu gerçekten kimse bilmiyor.!
Rüzgara göre ağaç dalları sallanır.
Rüzgarın isteğine göre hareket eder.
Bizim bu ağaç dalından bir farkımız var mı?
Tarih elbette bu durumu bir gün bizim adımıza yazacaktır.
Nasıl mı yazacaktır.
O’nu da biraz merak edin canım.!