Ufukta yeni bir şey var mı?
Farklı bir söylem
Sevinç yaratacak gelişme
İnsanları heyecanlandıracak.
Moral kaynağı olacak.
“Hah tamam işte” dedirtecek.

Sahnede…
Yeni bir oyun…
Sağım/solum sobe…
Saklandığın yerden çık.!
Çıkmazsam ne olur.?
Onu ancak oyun içinde öğrenebilirsin.
Senaryo muhteşem.
Gerçekten…
Ne oyun ama.!
Yani..
Filmin adı ;biz buradayız sizi de bekleriz.
Yeni bir şey mi?
O da ne ola ki…
Bizim buralarda insanlar birbirini gözetliyor.
Kim ne yapıyor…
Nereden nereye koşuşturma var….
Birde
Bakış açısını çıkarlar belirliyor.
Senaryo belli.
Oynayacak oyuncu aranıyor.
Filmin sonu mu?
Yaşayacaklarımızın şaşkınlığı.
Eee öyleyse geriye ne kaldı.
Aslında bir şey kalmadı ama…
Ama hayat bir şekilde devam ediyor.
Bu konudaki en yetkin öğüt yani tavsiye şu:
Yaşamak için hayatın içinde olmalıyız.
Mücadele etmeliyiz.
İşin ucunu bırakmamalıyız.
Zor olsa bile dayanmasını bilmeliyiz.

Ülkede namussuzlar kadar namuslularında yaşamaya hakkı olduğunu aklımızdan çıkarmamalıyız.
Dik duruşumuzdan asla ödün vermemeliyiz.
Haysiyetli yaşamı baş tacı yapmalıyız.
Bu ara birileri..
İşlerin tıkırında gideceğini fısıldıyor.
Öyle ya…
Üniversite öğrencilerine hamd-ü senalar olsun.
Kazancımızın teminatı….
Ekonomimizin yegane güvencesi…
Tek gerçeğimiz.
Öyle ya …
Kardemir özelleşti.
Bize ne kaldı.
“Düüt” sesi kaldı,
Öt bakalım…
“DÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜT”
Devletçi DDY
Arıcak vadisinden bize doğru gülümsüyor.
Yakında sıra bana gelecek diye….
Acaba….
Rakımı yüksek Keltepe bu işe ne der?
İçinizde…
Kestirebilen var mı?