Karabük…
Cumhuriyet kenti olarak…
Kuruluşuna binaen.
Söylemek gerekirse.
Kendi ölçeğinde..
“İlk” karizmatik örnektir.
Ancak;
Büyük bir çoğunluk böyle bir örneğin “ilkliğinden” habersizdir.
Haberi olanlar da bunun tarih içindeki önemini kavramış değildir.
Aslında….
Bu önemi kavratmak.
Öğrenmek ve bilgilenmek.
Ve bununla gurur duymak gerekir.
****
Şimdi..
Karabük kendi geçmişine bakınca bir takım konularda kendini aşmak zorundadır.
Bu hayati bir zorunluluktur.
Sahipsiz kent görüntüsünden kurtulmak için kendi açılımını kendisi yapmak durumundadır.
Başka çaresi de kalmamıştır.
Çünkü ortada tarihi bir zorunluluk var.
Cumhuriyet kenti olmak.
Ağır sanayi ve endüstrinin başkenti olarak tanınmak
Bu Türkiye’de sadece Allahın bize tanıdığı bir lütuf…
Bu artıyı görmemek,değerini bilmemek ilginç bir cahillik örneği olur.
****
Kentin halini görenler soruyor.
Neden bu hallere düştü diye…
Sayıyoruz…
Daha doğrusu hangi birisini sayalım diyoruz.
Sahipsizlik…
Duyarsızlık
Umursamazlık…
İlgisizlik….
Yiyicilik…
Bitiricilik.
Rantiyecilik…
Maşallah
Ne ararsan var.!
****
Biraz daha gerilere gidip gerçekleri sıralamaya kalkarsak..
Şöyle bir sonuçla karşı karşıya kalıyoruz.
Kentin zenginliği,tarihsel gelişim süreci içinde yöre için kullanılamadı…
Bu kentte gözünü açanlar,kazananlar çoktan buraları terk ettiler.
Gittikleri yerin zengin sınıfını oluşturdular…
Yani…
Sermayesiz bıraktılar Karabük’ü….
O nedenle;
Karabük’ün kendi geçmişine bakarak içerlemesinin nedeni budur.
Kent kendi kıymetini yaşayanlarına,sakinlerine bir türlü anlatamadı…
Anlatılamayan ne?
Anlaşılamayan ne?
Karabük’ün bir ağır sanayi kenti gerçeğini unutmak.
Tarihten gelen birikimini kendi geleceğini kurma noktasında kullanamamak.
Bu bile affedilemez bir tutum değil midir?
Bundan büyük bir kabahat olur mu?
Bu ihmalkarlık kimin ayıbıdır?
Kimin olacak tabiî ki “Karabüklülük bilincine” ulaşamamış durumda olan hepimizin…
Allah aşkına….
Bundan büyük ayıp olur mu?
Yineliyorum olur mu?