Central parkta,
Yürüyormuşuz ikimiz!
Bir şarkıda böyle diyor.
Madem öyle, gideriz bizde,
Diyecekken,
Nereye gidiyoruz acep deyip,
Fotoğraflarına baktım şöyle bir.
Ne yalan söyleyeyim,
Beğenemedim!
Sevmem ben öyle,
Büyük büyük,
Kocaman düzlükleri.
Yapay gelir gözüme.
Ruhumu bunaltır.
Açmadı beni orası.
Biz seninle,
Başka bir yere gitsek!
Park olacaksa illa,
Kurtuluş Parkı olsun mesela.
Okula da yakın!
Yurdun önünden inince,
Giriveririz içine
Central Park’tan,
Küçüktür küçük olmasına,
Belki kesmez bizi,
Kesmez tabi ki,
Canımız istediğince,
Turlarız bizde.
Küçük de olsa,
Bizim ya,
Vatanda,
Memlekette.
Ölçülmez bu hiçbir şeyle.
Havası memleket,
Tozu toprağı,
Börtü böceği memleket.
Turlasak da,
Kesmez bizi yine de,
Yürüye yürüye,
Kuğuluya gideriz bizde.
Kışın güzeldir orası
Lapa lapa kar altında,
Banklara oturup,
Kuğuları seyrederiz.
Olur mu canım?
Kabul mü?
Central Park’ı boş verelim biz.
Ankara’nın parklarında,
Caddelerinde, sokaklarında,
Çınarlarının altında yürüyelim.
Hatta biz seninle,
İki Anka kuşu olalım,
Ankara’da uçalım.