Şafak Zeki Akca Yazdı…

Bu köşeden 17 Kasım’da yazmıştım:

“Herkes olmuş tefeci…”

O gün bazıları abarttığımı sandı.
Bugün anlıyoruz ki abartan değilmişim; gecikmişim.

Bu çürüme artık gizli saklı köşelerde değil…
Şehrin damarlarına kadar işlemiş, vicdanı bile rehin almış.

Karabük Emniyeti haftalardır süren titiz operasyonuyla tefeci çetesini çökertti.
Helal olsun.
Bu şehir, onların cesareti sayesinde hâlâ nefes alabiliyor.

Ama asıl mesele operasyon değil.
Asıl mesele: Bu çukur nasıl bu kadar derinleşti?

Zaman insanı değiştirir mi?

Değiştirir.

Ama bizdeki değişim insanı büyüten bir dönüşüm değil…
Karakterin pazara çıkarıldığı, erdemin mezata konduğu bir çürüme.

Üç kuruşluk menfaat için kişiliğini satanlar,
Sonra da hiçbir şey yokmuş gibi toplumda elini kolunu sallayarak dolaşıyor.

Ve ne acıdır:

Bu çürüme artık normal karşılanıyor.

Şehrin ağzını açık bırakan skandal: Bir imamın adı tefecilik dosyasında…

Evet, imam!

Beş vakit namaz kıldıran, insanlara helali–haramı anlatan, kürsüden ahlak dağıtan bir imam…

Ve bugün tefecilik iddiasıyla anılıyor.

Bu nasıl bir rezalet?
Bu nasıl bir çöküş?

40 yıl düşünsem aklıma gelmezdi.
Hadi tefeci sokakta olur, köşede olur, karanlıkta olur…
Ama imamdan tefeci çıkması?

Bu artık sadece ahlaki bir kayıp değil;
Dinin, kutsalın, değerlerin üzerine çöken bir utançtır.

Müftülük de Emniyet de bu işin dibini kazımalıdır.
Bir komplo mu?
Bir kumpas mı?
Kandırma mı?

Belli olur.

Ama eğer iddialar doğruysa…

Bu iş artık “bir imamın suçu” değildir.
Toplumun çöküş belgesidir.

Ve bugün geldiğimiz nokta şudur:

“Paranın insanı satın aldığı değil; insanın kendini paraya sattığı bir devri yaşıyoruz.”

Bu cümle bir uyarı değil,
Bir tokat değil,
Resmen bir çığlıktır.

Peki biz ne zaman bu kadar ucuzladık?

Bu soruyu kendimize sormazsak,
Bırakın imamı, yarın öğretmeni de görürüz, doktoru da, muhtarı da…

Çöküş, domino taşı gibi gelir.

Ama bitmedi.
Bu şehirde sadece bireysel tefeciler yok.

Kurumsal tefecilik yıllardır kol geziyor!

Üstelik utanmadan “ticaret böyle yapılır” diye savunanlar var.

● Ortağına verdiği parayı faizle geri isteyen iş insanları…
● Arkadaşına borcu döviz kuru üzerinden hesaplayıp bindirenler…
● İşçisine avansı verip, maaş günü tırtıklar gibi kesen patronlar…

Sonra da piyasayı suçlayıp “Ekonomi zor” diyorlar.

Hayır kardeşim!
Zor olan ekonomi değil; kirlenmiş karakteriniz!

Karabük’te herkes tefeci değil.

Ama tefeciliği meslek hâline getiren bir güruh var.

Ve en tehlikelisi ne biliyor musunuz?

Bu güruhun artık utanmaması.

Kalın Sağlıcakla