Şafak Zeki AKCA yazdı…

Afet dediğimiz şey; yalnızca yerin sarsılması, suyun taşması, ateşin büyümesi değildir.
Asıl afet, hazırlıksız yakalanmaktır.
Asıl yıkım, bina çöktükten sonra değil; plan çöktüğünde başlar.

Bir deprem anını hayal edin…
Gece yarısı.
Şehir karanlık.
Elektrik yok.
İletişim zayıf.
Ambulanslar yolda ama sahada ışık yok, enerji yok, cihazlar suskun.

İşte o an anlıyorsunuz ki; beton yetmez, yol yetmez, bina yetmez.
Enerji yoksa, sağlık da yoktur.

Bu yüzden bazı yatırımlar vardır; sessizdir, manşet olmaz, açılış kurdelesi kesilmez.
Ama günü geldiğinde hayatla ölüm arasındaki farkı belirler.

Karabük İl Sağlık Müdürlüğü’nün, UMKE bünyesine kazandırdığı 25 kVA gücündeki tam mobil jeneratör işte tam olarak böyle bir yatırımdır.
Gözle görünmez ama yokluğu her şeyi durdurur.

Bu jeneratör bir makine değildir sadece.
Bu jeneratör;

• Sahra hastanesinde yanan ilk ışıktır,
• Monitörde atan ilk kalp atışıdır,
• Solunum cihazında devam eden bir nefes daha demektir.

Römork üzerine monte edilmiş, her noktaya sevk edilebilen, mobil ve pratik…
Yani “olursa bakarız” anlayışının değil; “olmadan hazırız” cümlesinin karşılığıdır.

Bugün hâlâ afetlerden sonra konuşmayı seviyoruz.
“Eksik vardı…”
“Zamanında yapılsaydı…”
“Keşke düşünülseydi…”

Oysa devlet aklı dediğiniz şey, keşke ile çalışmaz.
Devlet aklı, afetten önce konuşur; afet anında susar ama çalışır.

UMKE dediğimiz yapı da tam olarak budur.
Enkazın başında, çamurun içinde, yağmurun altında, dağın yamacında…
Kamera yokken, alkış yokken, kimse bakmazken görev yapan bir ekip.

Doktoru, hemşiresi, paramediği, ATT’si…
Ortak bir özellikleri var:
Elektrik kesilse bile görev kesilmesin diye oradalar.

Bu jeneratör sayesinde;

• Sahra hastanesi karanlıkta kalmayacak,
• Tıbbi cihazlar susmayacak,
• Müdahale yarıda kalmayacak.

Ve belki de en önemlisi:
Bir vatandaş, enkaz altından çıkarıldığında “ışık yok” denilmeyecek.

Bugün Karabük’te atılan bu adım, yarın bir felakette bir tek canın bile kurtulmasına vesile olursa, yapılan yatırım kendini bin kez ödemiştir.
Çünkü sağlıkta tasarruf olmaz.
Çünkü afetlerde saniyeler bile vicdandır.

Bu ülke çok acı bir gerçeği defalarca yaşadı:
Afet öldürmez, ihmal öldürür.

O yüzden jeneratör küçümsenmez.
O yüzden teknik altyapı hafife alınmaz.
O yüzden bu tür hazırlıklar “rutin” denilerek geçiştirilemez.

Elektrik varsa umut vardır.
Enerji varsa sağlık vardır.
Hazırlık varsa devlet vardır.

Kalın Sağlıcakla