Dün akşam belediye halk otobüsündeyim.
Sıradan bir yolculuk…

Ta ki bir sonraki durakta otobüse binen iki “karanlık tip”e kadar.

Daha biner binmez tartışma…
Bağırış…
Küfür…

Oturdular ama susmadılar.
Küfür devam.
Rahatsızlık devam.
Gerilim devam.

“Yapmayın, ayıptır” dedik.
Cevap mı?
Sert bakışlar… Hakaret… Meydan okuma…

İşte tam o anda kaptan şoför frene bastı.
Net konuştu:
“Kart basmadınız… Vatandaşı rahatsız edemezsiniz.”

Ve o iki kişiyi yolun ortasında indirip kapıyı kapattı.
Risk aldı. Sorumluluk aldı.
En önemlisi…

Herkesin sustuğu yerde tavır aldı.

Ben buradan Şirinevler 18 nolu Halk Otobüsü şoförünü bu sağduyulu hareketinden dolayı teşekkür etmek istiyorum.

Vatandaşın hakkını ve huzurunu koruduğu için…

Bu şehirde huzur istiyorsak, “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” diyemeyiz.
Bu tipleri gördüğümüzde susmayacağız.
Gerekirse polisi arayacağız.

Çünkü mesele sadece küfür değil.
Mesele güvenlik.
Mesele toplumun sinir uçları.

Asıl soru şu,

Eğer madde etkisi altında olduğu izlenimi veren, saldırgan ve kontrolsüz insanlar şehir içinde bu kadar rahat dolaşabiliyorsa…
Bu artık münferit bir olay değildir.

Bu bir güvenlik boşluğudur.

Emniyet birimlerimize de görev düşüyor.
Sokakta, otobüste, çarşıda…
Vatandaşın huzurunu bozanlara karşı daha görünür, daha temkinli bir duruş şart.

Yoksa…
Bugün otobüste bağıran yarın sokakta daha fazlasını yapabilir.

Kalın Sağlıcakla