Şafak Zeki Akca yazdı.

Devlet görevleri…
Başlar ve biter.

Atanırsınız…
Çalışırsınız…
Ve bir gün başka bir şehre gidersiniz.

Hikâye çoğu zaman burada kapanır.

Ama bazen kapanmaz.

İşte Mustafa Yavuz ismi, bu “kapanmayan hikâyelerden” biri.

*

Bugün görev yeri Adana…
Ama görünen o ki, Karabük ile kurduğu bağ hâlâ diri.

Çünkü bağ dediğiniz şey…
Resmî yazışmalarla kurulmaz.

İnsanla kurulur.

*

Karabük iş dünyasının temsilcileri…
Kalkıp Adana’ya gidiyor.

Bu, sıradan bir ziyaret değil.

Bu, bir vefanın ifadesi.

Ama daha önemlisi…
Karşılıklı bir güvenin yansıması.

*

Detaylarda gizli bir anlam vardır.

Hediye olarak seçilen
Eskipazar Sarı Traverten Taşı…

Bu toprakların değeri.

Üstelik Anıtkabir gibi bir simgede yer almış bir malzeme.

Yani verilen mesaj açık:

“Bu şehir seni unutmuyor.”

*

Şunu kabul edelim…

Bir şehir, bir yöneticiyi uğurladıktan sonra da hatırlıyorsa…
Orada sadece görev yapılmamıştır.

Orada iz bırakılmıştır.

*

Her yönetici görev yapar.
Ama her yönetici bağ kuramaz.

Fark tam da burada başlar.

*

Bugün ortaya çıkan tablo şunu söylüyor:

Mustafa Yavuz,
Karabük’te sadece bir dönem geçirmedi.

Bir ilişki kurdu.

Ve o ilişki…
Görev bitince de devam etti.

*

Sonuç mu?

Makamlar geçici.
Şehirler kalıcı.

Ama en kalıcı olan…

İnsanların zihninde ve kalbinde bıraktığınız izdir.

Kalın Sağlıcakla