Kar yağıp,
Her yeri kaplayınca,
Kuşlar yiyecek bulamadığında,
Merhamet edesin gelir,
Pencere pervazına,
Koyarsın pilav makarna.
Onlarda yoksa,
Bulgur buğday arpa.
İştahla yerken onlar,
Seyredersin mutlulukla.
Sürer bu böyle,
Karlar eriyinceye.
Eriyince ise,
Gelmezler artık sana.
Pervaz boş ve kirlidir.
Yediklerinin izleri,
Senin önündedir.
Yediği çanağa pisletmek,
Tam da bu demek!
Kuş yahut insan
Fark eder sanma.
Doğa böyle işler bu düzende,
Pisleten de haklıdır kendince!
Yapacaksan bir iyilik
Temizleyeceksin pislik.
Göze alacaksın bunu
Alamıyorsan,
Koymayacaksın pencerene bir rızık.
Seyredeceksin çırpınışları,
Arayıp bulamayışları.
Sızlatmayacaksın yüreğini
Payelene övünene,
Gezmeyeceksin orada burada,
İnsanım diye!