Şafak Zeki Akca yazdı…

Trafik kazalarında sık sık adını duyduğumuz bir yol var.
Her kazada yürekleri ağza getiren, vatandaşlara korkulu anlar yaşatan bir yol…

Yenice yolu…

Artık bu yol sadece bir ulaşım hattı değil.
Yeniceliler kendi aralarında bu yolu başka bir isimle anmaya başladı:

“Ölüm Yolu.”

Belki bu ifade bazılarına ağır gelebilir.
Ama son bir yıl içinde yaşanan kazalara baktığınızda, kimsenin bunu abartmak için söylemediğini görürsünüz.

Neredeyse her hafta bir kaza…

Ezilen araçlar…
Yaralanan insanlar…
Ve ne yazık ki çoğu zaman ölüm haberleri…

İnsanlar artık Yenice’ye gitmeden önce düşünür hale geldi.
Direksiyon başına geçen vatandaşın aklında aynı soru var:

“Bu yoldan sağ salim dönebilecek miyim?”

Bir yolun vatandaşın zihninde korkuyla anılması, aslında başlı başına bir yönetim sorunudur.

Sorulması gereken soru çok nettir:

Bu yolun daha kaç can alması gerekiyor?
Daha kaç aile o acı telefonla sarsılacak?
Daha kaç araç hurdaya dönecek?

Her kazadan sonra aynı cümleleri duyuyoruz:

“İnceleme başlatıldı.”
“Gerekli çalışmalar yapılacak.”
“Proje hazırlanıyor.”

Ama vatandaş artık proje değil, sonuç görmek istiyor.

Bu yolun virajları mı tehlikeli?
Yol dar mı?
Bölünmüş yol mu gerekiyor?
Aydınlatma mı eksik?
Denetim mi yetersiz?

Sebep ne olursa olsun, çözüm üretmek devletin görevidir.

Bugün bu yolu kullanan herkes aynı şeyi söylüyor:

Bu yol artık güven vermiyor.

Karabük ile Yenice arasında uzanan bu hat, bir ulaşım yolu değil; adeta bir risk hattına dönüşmüş durumda.

Bu yüzden buradan açık bir çağrı yapmak gerekiyor:

Bu yol için artık geçici tedbirler değil, kalıcı çözümler konuşulmalı.

Gerekirse proje hızlandırılmalı.
Gerekirse bütçe ayrılmalı.
Gerekirse yol standardı baştan aşağı yükseltilmeli.

Çünkü mesele asfalt değil.

Mesele insan hayatı.

Ve hiçbir yol, hiçbir ihmal, hiçbir gecikme
bir insanın hayatından daha değerli değildir.

Burada Karabük Valimiz Sayın Oktay ÇAĞATAY’a önemli bir görev düşüyor.

Kazaların nedenlerini ortaya koyacak, bilimsel verilerle çalışacak bir trafik kazaları inceleme komisyonu kurulmalı.
Bu yol detaylı şekilde incelenmeli.

Çünkü bu mesele bekleyerek çözülecek bir mesele değil.

Aksi halde her kazadan sonra aynı soruyu sormaya devam edeceğiz:

“Daha kaç can?”

Bu sorun önemli.
Bu sorun acil.
Bu sorun insan hayatı.

Siyasetçilere düşen görevleri ise zaten söylemeye gerek yok.
Yapmaları gerekeni herkes biliyor.

Ama insan ister istemez şu soruyu soruyor:

Neden hâlâ bu kadar sessizlik var?

Yorum sizlerin sevgili dostlar…

Kalın Sağlıcakla