Şafak Zeki Akca Yazdı
Ne diyelim…
Zaman insanı değiştirir mi?
Değiştiriyor…
Ama bu değişim, insanı büyüten bir değişim değil.
Aksine, menfaatin rüzgârıyla savrulanların kendi kendini akladığı bir çürüme…
Benim çocukluk ve gençlik yıllarımda Karabük’te kapılar yüzünüze değil, gönlünüze açılırdı.
Komşu komşuydu, dost dosttu.
Bir esnafın kapısına gittiğinizde önce insan görülürdü; cüzdan değil.
Bugün?
Maalesef herkes olmuş bir TEFECİ.
“Paranın insandan daha itibarlı olduğu bir şehirde yaşıyoruz artık.”
Ama herkes dediğime bakmayın… Bu şehrin bazı “büyükleri” çok daha profesyonel tefeciler.
*
Geçenlerde bir arkadaşım anlattı.
Dedi ki: “Abi, artık kimse kimseyi insan olarak görmüyor.
Gram, kur, faiz…
Herkes hesap peşinde.”
Tanıdığım ve ahbap olduğum bir kuyumcu dostuma gittim.
Ödünç para istedim, yarın öderim dedim.
Yanıt?
“Biz borç para vermiyoruz. Altın karşılığı ne tutarsa onu veririm.”
*
Bakın burası çok önemli:
Karabük’te dostluk bile tartıda satılıyor artık.
Güveni değil, gramı görüyor adam.
Hatırı değil, teminatı.
İşte asıl çöküş bu.
Ama durun…
Bu sadece bireysel çöküş değil.
Bu şehirde kurumsal tefecilik de aldı başını gidiyor.
“Ve ne acıdır ki, bazıları bunu ticaretin ‘doğal kuralı’ diye savunuyor.”
● Ortağına verdiği parayı faizle geri isteyen iş insanları…
● Arkadaşına borcu dolar kuru üzerinden hesaplayıp ödetenler…
● İşçisine avansı veren ama maaş günü tırtıklar gibi kesen patronlar…
Kusura bakmayın ama,
Karabük’te herkes TEFECİ olmadı; Tefeciliği meslek hâline getirenler oldu.
Menfaatin olduğu yerde herkes bir anda ahlak profesörü oluyor.
Çıkarın kokusu gelince yüzler değişiyor.
Geçmişin hatırını değil, bugünün hesabını yapıyorlar.
*
Evet, zaman değişti.
Ama asıl değişen zaman değil…
İnsanlar zamanı bahane ederek kendi çürümelerini gizliyor.
Eskiden dostluk vardı.
Şimdi “risk analizi”.
Eskiden dayanışma vardı.
Şimdi “teminat listesi”.
Eskiden insan vardı.
Şimdi gramaj, kur, faiz…
Sözün özü:
Bu şehirde değişen zaman değil…
Karabük’ün insanını gramla tartmaya başlayanlar.
“Oysa bu şehir, bir zamanlar hatırla, vefayla büyümüştü.
Şimdi ise herkesin terazisi cebinde.”
Sizi gidi TEFECİ’ler…
Yorum sizlerin…
Kalın sağlıcakla.
