Gergindim dün biraz.
Doğarken gün,
Sabah yürüyüşü yaptım uzun uzun.
Dışarı adımımı atar atmaz,
Ayı gördüm gökte.
Güneş doğmuştu,
Ay’sa duruyordu!
Ümüşten görünümüyle,
Sanki bana gülümsüyordu.
Selam ederken ben ona,
Ümit oldu o bana.
Aldı sıkıntımı,
Verdi ferahlığı.
Demek dedim onun tek marifeti,
Işığı değilmiş.
Varlığıymış meğerse,
Asıl hüneri!
Dyt.Güner Erbay