Bir fal kapattım kendime yine!
Sabah kahvesini içince,
Dilek tutmadan,
Çevirdim fincanı.
Neyse halım,
Çıksın falım dedim.
İyi ki onu bari dedim!
Tuttu çünki falım!
Fincan tabağa yapışmış ayrılmıyor
Dileğin oldu,
Açıp içime bakamazsın diyor.
Fakat tutmadım ki ben dilek!
Halim dilek sayılır mı?
Kalbimde hep duran istek,
Halimde yer almaz mı?
Çıksın demek?
Olsun demek olmaz mı?
İşte böyle fincan
Geleceğimi sana sorsam da,
Senin de benden öğreneceğin vardır mutlaka!
Kimi zaman yapsam da bir eksik,
Kapatırım onu başka bir şeyle.
İnsanız tamda durmayız biz!
Yaratılış böyle!
Neticede bir gayb aleminde,
Yaşam verilmiş bize!
Ne kadar uğraşsak da tam olmayı,
Yaptıklarımızı tam yapmayı,
Eksiğizdir her merhalede!
Eksik olan içinse,
Vah tüh dememek,
Olurunu oldurabilmek,
Ümidini bırakmamak,
Hep tutabilmek için içinde,
Atmalıdır bin takla.
Atarım ben de.
Bulurum mantıklı bir dayanak kendime,
Sarılırım sabra,
Ve Alahıma.
Allah var gam yok şükür.
Ötesi berisi yok çok şükür.
Dyt. Güner Erbay