Bülbül değil o,
Küçük bir serçe.
Yok ama serçe de değil,
Saka belki de.
Fakat başı kara göğsü kara
Anladım,
O bir baştankara!
Bir güle tutulmuş belli,
Bülbül gibi o da güle aşık şimdi.
Kara başını sokmuş bir kara sevdaya,
Konmuş gülün dalına,
Bakıyor aşkına.
Gözü yalnız onu görüyor,
Doyamıyor ki bakmalara!
Gül, pembe mi pembe,
İçini açmış kat kat hem de.
Gel içime gir diyor,
İçim seni bekliyor.
Ruhumun katmanlarında hep sen varsın,
Yapraklarımın kokusunu da,
Ancak sen koklarsın!
Aşk bende çok daha fazla,
Girersen içime,
Göreceksin sen de!
Ruhunu anlatıyor,
Cismine davet ediyor!
Kuş kımıldamıyor daldan.
Gülü duymuyor mu?
Dünyadaki yuvasını görmüyor mu?
Gülün tam karşısında!
Bekliyor öylece.
Girmiyor gülün içine!
Girerse katmer yapraklar kopacak,
Yere düşüp dağılacak.
Beş günse,
Ömrü üç olacak!
Baştankara biliyor bunu,
Koklamadan,
Yalnızca seyrediyor.
Kuş çiçeğinin solmasından,
Çiçek de kuşunun uçup gitmesinden,
Çok korkuyor!
Oysa aşk,
Allahın nasibiyledir
Ve bir hikmettir.
KADER ağını örer
İki ruh öyle yahut böyle
Bir gün mutlaka,
Beklenilen güne erer.
Dyt.Güner Erbay
16 Şubat 2026