Gözler 11 Temmuz’da

Şafak Zeki Akca yazdı.

Sendika kulisleri hareketli.

Şube başkanları, delegeler, eski sendikacılar.

Herkesin gündeminde tek tarih var:

11 Temmuz.

O gün Özçelik-İş Sendikası Olağan Genel Kurulu yapılacak.

Yaklaşık 45 bin üyeyi temsil eden, Türkiye’nin en büyük işçi sendikalarından birinin yeni yönetimi belirlenecek.

*

Geçtiğimiz günlerde İstanbul Anadolu Havacılık Şube Başkanı Okan Ödemiş, YouTube üzerinden yayımladığı bir video ile genel başkanlığa aday olduğunu açıkladı.

Elbette aday olmak, her sendikacının en doğal hakkıdır.

Ancak siyasette de sendikal mücadelede de ilk izlenim son derece önemlidir.

Sayın Okan Ödemiş’in yayımladığı adaylık videosunu izledim.

Açıkçası daha güçlü, daha iddialı ve daha vizyoner bir açıklama beklerdim.

Çünkü böylesine büyük, köklü ve kurumsal bir sendikanın genel başkanlığına talip olmak; yalnızca “adayım” demekle sınırlı kalmamalıdır.

Delegelere bir yol haritası sunulmalı.

Nasıl bir sendikacılık anlayışı benimsendiği net biçimde ortaya konulmalı…

Önümüzdeki döneme ilişkin somut hedefler açıklanmalı.

Ve en önemlisi, teşkilata güçlü bir şekilde şu sorunun cevabı verilmelidir:

“Neden ben?”

Benim kişisel kanaatim, yayımlanan videonun bu beklentiyi tam anlamıyla karşılamadığı yönünde.

Hatta yerimde olsaydım, böylesine kritik bir süreçte çok daha kapsamlı, profesyonel ve etkili bir iletişim stratejisi tercih ederdim.

Ancak elbette bu Sayın Okan Ödemiş’in kendi tercihidir.

Nihai kararı ise her zaman olduğu gibi delegeler verecektir.

*

Yunus Değirmenci.

2014 yılından bu yana Genel Başkanlık görevini yürütüyor.

Yani tam 12 yıl.

Az bir süre değil.

Bu süreçte sendika hem üye sayısını artırdı hem de etki alanını genişletti.

Demir-çelikten savunma sanayine kadar birçok stratejik sektörde örgütlenme çalışmalarını sürdürdü.

Bugün Özçelik-İş yalnızca üye sayısıyla değil, toplu pazarlık gücüyle de Türkiye’nin en etkili işçi sendikaları arasında gösteriliyor.

Tüm bunlar üst üste konulduğunda mevcut Genel Başkan Yunus Değirmenci’nin önemli bir avantaja sahip olduğu görülüyor.

Kısacası bugün itibarıyla tablo, Değirmenci lehine ciddi bir üstünlüğe işaret ediyor.

*

Sendika kulislerinde konuşulanlara göre delegelerin önemli bir bölümü “istikrar devam etmeli” görüşünde.

Bunun gerekçesi de açık:

Son yıllarda elde edilen toplu sözleşme kazanımları, örgütlenme çalışmaları ve kurumsal yapının güçlenmesi.

Özellikle yüksek enflasyon döneminde üyelerin alım gücünü korumaya yönelik adımların tabanda karşılık bulduğu ifade ediliyor.

*

Sendikacılık yalnızca seçim kazanmak değildir.

Bir teşkilatı ayakta tutmak, birlik ve beraberliği korumak, kurumsal hafızayı güçlendirmek de en az seçim başarısı kadar önemlidir.

Bu nedenle birçok delegenin son yıllarda yakalanan istikrarın sürmesinden yana tavır koyduğu konuşuluyor.

Elbette son sözü yine delegeler söyleyecek.

Sandık kurulacak.

Oylar kullanılacak.

Ve karar verilecek.

Ancak bugün itibarıyla sendika kulislerinde en güçlü beklenti, Yunus Değirmenci’nin dördüncü kez genel başkan seçileceği yönünde.

Bekleyelim…

11 Temmuz’a çok az kaldı.

Ve görünen o ki Özçelik-İş’te yalnızca bir seçim değil, aynı zamanda istikrar ile değişim arasındaki tercih de sandığa yansıyacak.

Hadi hayırlısı.

Kalın sağlıcakla.