Müjde,
Dünyanın en kurak çölünde,
Şili’de, Atacama’da
Çiçekler açmış renk renk!
Kocaman çöl,
Göz alabildiğine,
Beyaz, eflatun, sarı,
Çiçek bahçesi olmuş!
Yağmur bulutu indirince damlaları,
Olmazı oldurmuş!
Tohumlar yarılmış,
Yeşil çıkmış yarılandan.
Her doğum böyleymiş.
Yarılmadan birisi,
Olmazmış ötekisi.
Olmazın olması için,
Bulutu oraya,
Bir rüzgar sürüklemiş belli ki!
Rüzgarı kim itmiş?
Büyük bilgisayar mı devredeymiş?
O yine bize,
Ben varım mı demiş?
Dyt. Güner Erbay